“Ey mükemmel insan… sağduyuyla, gerçeklerle ve ruhunu daha iyi kılmakla hiç ilgilenmediğin ve uğraşmadığın hâlde, daha çok para, şan ve şöhret kazanmak için çabalamaya utanmıyor musun?”
"... ben, var olduğumu her farkedişte (çünkü insan kendi varlığını bile hep hatırda tutamıyor, öylesine unutkan bir varlıktır), Allah'ı kendimden önce ve kendimen çok buluyorum. Varlığımdan şüpheye düştüğüm anlarımda da silkinip varım, diyorum, çünkü Allah var. Allah var öyleyse varım."