Bu kitapta en sevdiğim sahnelerden biri
"Yaa, bak, evimiz yanmış, görüyor musun?"
"Aaa, cidden yanmış," dedi kızım gülümseyerek.
"Yaa. Bay Tavşan da ayakkabılarımız da Odagirilerin evi de Çinoların evi de... Tamamen yok oldu, hepsi yandı."
Kızım, yüzünde bir gülümsemeyle, "Aaa, cidden hepsi yanmış," dedi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Toprak & PapatyaAlıntı
İşte bu yüzden 'anladım' diye söyledim Papatya. Sana verecek tavsiyem yok çünkü şu an yaran taze, belli oluyor. Gerek yok. Samimiyetsiz olacak. Onun haricinde yanında olabilirim. Ama Pollyanna`cılık oynamam.
- Bu acıtacak ama sevinirim.
- Ama şunu diyebilirim. (Yazıyor... Hadi yaa.) Zaman cidden iyi bir ilaç. Akışta kal, yeterli. Hayatına odaklan, kendine odaklan. Ancak o zaman iyileşirsin. Bunu sakın unutma. Ve geriye dönüp bakma.
- Neden?
- Önündeki çicekleri ezme diye. Hem geriye dönmek marifet olsaydı, Nuh tufanında ardına bakanlar helak olmazdı.
- İlginç bir tespit. (istemeden ilgilenmemiş havası olsa da cümlemde, aslında bu tespite kahkaha attım dakikalarca.)
Yaa cidden çok moralim bozuldu.
Bir yerde duymuştu: Eğer iyi biri ölüme kavuşuyorsa o şehir yaz tutar ve ağlarmış.
İstanbul bu gece Gökçe için ağlıyordu.
Alper gökyüzüne baktı ve istanbul'la birlikte ağladı.
cidden yaa
İnsanın kendini bilmemesi kadar kötü bir şey yok, diye söylendim sonra da. Haddini bilmeyene haddi bildirilir de kendini bilmeyene ne bildireceksiniz..
Cidden mi yaa :))Alıntı
Telefonun çalışından belliydi. Bu aramanın ardından hayırlı bir şey çıkmayacağını biliyordum. Biliyordum işte. Hep hissederdim. Hep hissetmiştim. Yine hissettim.
