bütün bu sohbetler, meyve soyup yemeler, çay içmeler, vaktince yatmalar, lavanta kokan çarşaflar iyiydi, hoştu. ama mutluluğu andırmıyordu. bunların adına dense dense huzur denirdi. kişiliksiz, sıradan bir huzur. huzur böyle sıradanlaşınca bir değeri kalmıyordu.
kanlı topraklar toplumcu gerçekçiliğin iyi bi örneği. orhan kemal yalın bir îfade biçimiyle yazdığı romanı 1930ların sonlarında adana civarlarında ermenî katliamının ardından kalan mallarla zenginleşen ve zenginleşmeye çalışan insanların hikayesi . servet değişiminin aslında kapîtalîst bir değişimden ziyade 'millileşme' yoluyla nasıl değiştiğini açık bir dille anlatabilen metin ayrıca yarattığı karakterler de (kurucu hukuku tartıştırdığı hakkı beyle eski solcu tasavvufa savrulmuş ali şahin'i) kanlı canlı sokakts görebileceğin karakterlerdi.