İnsan zaten dertli değildir, derdin kendisidir. İnsan öyle büyük bir derttir ki, bu büyüklükte bir şeyin kendine sığacağını aklına getirmez de bunu dünyanın, hayatın derdi sayar.
Kalbin ve gezegenin mevsimleri böyledir. Her biri kendini usulca kendinden sonra gelecek olana devşirir. Kışlar bahara, geceler sabaha, yaralar kabuğa, hastalar şifaya erişir.