Evreni ne kadar egemenliğimiz altına alsak ve sahiplensek de, zamanın hakkından gelmediğimiz müddetçe köle olacağız.
Doğrularımız atalarımızınkilerden daha değerli değildir. Onların mitoslarının ve simgelerinin yerine kavramlar koymuş olmakla kendimizi ilerlemiş zannederiz; ama bu mitoslar ve simgeler, bizim kavramlarımızdan daha az şey ifade etmezler. Hayat Ağacı, Yılan, Havva ve Cennet, tıpkı Hayat, Bilgi, Eğilim ve Bilinçsizlik kadar anlamlıdırlar.
Sayfa 149 - Metis Yayınları·Kitabı okuyor
Felsefe
Reklam
Son
Nerede tükettin ömrünü? İz bırakmadan kayıp gittin.
“Ben hiç ağlamadım çünkü gözyaşlarım düşüncelere dönüştü."
Ne zaman içimi kaplayan kederli bir hoşnutluk için doğru bir kelime arasam, dönüp dolaşıp hep aynı yere varıyorum: Unutkanlık.
...potansiyelimizi de sınırlarımızı da hesaba katmadan harcarız kendimizi.
Reklam
Reklam