Sabahattin Ali'nin okuduğum ikinci eseri.
Baştan söylemek gerekirse eserimiz trajedik bir aşk romanıdır. İnsanların ötekileştirdikleri Raif Efendi, hiçbir şeye aldırış etmeden kendi dünyasında
Biraz bilim kurgu, biraz distopik biraz da fantastik bir roman olsun . Kaliteli psikolojik ve sosyolojik tahliller içersin, üstelik ibretlik mesajlar da versin. Bütün bunların yanında arka planda
Pek benim tarzım değil herhalde, yarım bırakıyorum(hatta daha az, 40. sayfa falan). Dünya'yı kurtarma derdine düşmüşken "yok o onun eski sevgilisiymiş yok bu bunu aldatmış" BUNALDIM. Baş karakterler aşırı ergen sinirlerim bozuldu.