Far from the Madding Crowd was more than a love story for me. It is about love, pride and how our choices. I enjoyed the life book and Bathsheba. Also seeing how her relationships changed over time.
I loved the countryside setting and the quiet atmosphere of the book. The story moves slowly but it fits the mood I believe. As some characters frustrated me this also made them feel more real.
Compared to Pride and Prejudice, which I enjoyed more, Hardy's novel felt more serious. It lacks Austen's lively conversations, but both books are those days' NETFLIX dramas.
Not every chapter worked for me, but the book left me a calm and beautiful sense of life. The life I really admire to have.
"cesur adımlarla."
"yaşanmış bazı olaylar vardır. gidecek başka bir yerleri olmadığı için zamanla insanlara ve nesnelere tutunurlar. bu anılardan bazıları zamanla solar, parçalanıp dağılır ya da ölür gider. ancak bazı şeyler asla ölmez. özellikle de istisnai derecede iyi ve istisnai derecede kötü anılar sonsuza dek yaşar."
kitap lanetli olduğuna inanılan morrigan'nın ölümünün olacağı (zifiri gecede) günde jüpiter'le tanışması ve onunla nevermoor'a gitmesiyle başlıyor. morrigan'ın ait olma çabası, kişiliğinin baskılanması ve sevgiyi öğrendikçe kendisi olmaya adım atabilmesi ve bunun icin çabalaması... kitap, hayal gücünün çok ötesinde olmasına rağmen bu kadar gerçekçi hisler beslemesiyle beni kendisine cok bağladı. morrigan'ın düşüncelerinde ve hislerinde kendimi gördüm. ayrıca bir yetişkinin bir çocuğu ne kadar fazla etkileyebileceğini tekrar ve tekrar öğrendiğim bir kitap oldu.
VE hayatımda bir jüpiter'e ihtiyacım olduğunu onunla bu kitapta tanışana kadar fark etmemiştim.
ilk bakışta bir çocuk kitabı gibi gözüküyor ama aslında bundan çok daha fazlası
nevermoor resmen evim olduu
Reklam
Çarkların dişleri arasında bir yaşamla nasıl mücadele edilir?·328 syf.·
Rachel Kushner, 1968 doğumlu Amerikalı bir yazar. California Üniversitesi’nde Siyasal İktisat okuduktan sonra Columbia Üniversitesi’nde yaratıcı yazarlık eğitimi almış. Genellikle siyasi gelişmeleri, toplumsal sorunları ve farklı alt kültürleri eserlerinde ele almayı tercih ediyor. İlk romanı "Küba’dan Teleks (2008)" ile dikkat çeken yazar, 70'lerin sanat ve siyaset dünyasını işlediği "Alev Püskürtenler (2013)" ve ABD hapishane sistemini anlattığı "
Salon Mars (2018)" kitaplarıyla tanınıyor. Son olarak "Creation Lake (2024)" adlı romanı yayımlanan yazar, kariyeri boyunca Booker, Ulusal Kitap Ödülü, Fransa'nın saygın Prix Médicis gibi prestijli edebiyat ödüllerinde finale kalmış. Gerçekçi gözlemleri ve toplumsal konulara yaklaşımıyla günümüz edebiyatının dikkat çeken isimleri arasında yerini bulmuş. Ayrıca, Kushner’ın yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda çok güçlü bir deneme yazarı olduğunu da belirtmek isterim. Yazarın "The Hard Crowd: Essays 2000–2020 (2021)" adlı yirmi yıllık siyaset, sanat, müzik, adalet sistemi ve kişisel anılarını içeren ödüllü deneme derlemesi ve "The Strange Case of Rachel K (2015)" adında yayımlanmış bir kısa öykü derlemesi de bulunuyor. Kushner ile ilgili bir diğer önemli ve dikkatimi çeken detay ise kitap yazarken adeta bir gazeteci gibi derin araştırmalar yapması oldu. Çünkü "Salon Mars" romanını yazabilmek için yıllarca Kaliforniya'daki kadın hapishanelerini ziyaret etmiş, mahkumlarla ve gardiyanlarla görüşmeler yapmış. Yeni romanı "Creation Lake" için ise Fransa'nın kırsalındaki aktivist komünleri ve mağara tarihini yerinde incelemiş. Bu bakımdan araştırmacı yönünü takdir ettim.
"Salon Mars", Amerika’daki kadın cezaevi sistemini, yoksulluğu ve hukuk sisteminin açıklarını birçok karakterin kesişen hayatları üzerinden anlatmaya çalışan birEdebiyat
7/10
2026 13. kitabı
Rachel Kushner, 1968 doğumlu Amerikalı bir yazar. California Üniversitesi’nde Siyasal İktisat okuduktan sonra Columbia Üniversitesi’nde yaratıcı yazarlık eğitimi almış. Genellikle siyasi gelişmeleri, toplumsal sorunları ve farklı alt kültürleri eserlerinde ele almayı tercih ediyor. İlk romanı "Küba’dan Teleks (2008)" ile dikkat çeken yazar, 70'lerin sanat ve siyaset dünyasını işlediği "Alev Püskürtenler (2013)" ve ABD hapishane sistemini anlattığı "Salon Mars (2018)" kitaplarıyla tanınıyor. Son olarak "Creation Lake (2024)" adlı romanı yayımlanan yazar, kariyeri boyunca Booker, Ulusal Kitap Ödülü, Fransa'nın saygın Prix Médicis gibi prestijli edebiyat ödüllerinde finale kalmış. Gerçekçi gözlemleri ve toplumsal konulara yaklaşımıyla günümüz edebiyatının dikkat çeken isimleri arasında yerini bulmuş. Ayrıca, Kushner’ın yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda çok güçlü bir deneme yazarı olduğunu da belirtmek isterim. Yazarın "The Hard Crowd: Essays 2000–2020 (2021)" adlı yirmi yıllık siyaset, sanat, müzik, adalet sistemi ve kişisel anılarını içeren ödüllü deneme derlemesi ve "The Strange Case of Rachel K (2015)" adında yayımlanmış bir kısa öykü derlemesi de bulunuyor. Kushner ile ilgili bir diğer önemli ve dikkatimi çeken detay ise kitap yazarken adeta bir gazeteci gibi derin araştırmalar yapması oldu. Çünkü "Salon Mars" romanını yazabilmek için yıllarca Kaliforniya'daki kadın hapishanelerini ziyaret etmiş, mahkumlarla ve gardiyanlarla görüşmeler yapmış. Yeni romanı "Creation Lake" için ise Fransa'nın kırsalındaki aktivist komünleri ve mağara tarihini yerinde incelemiş. Bu bakımdan araştırmacı yönünü takdir ettim.
"Salon Mars", Amerika’daki kadın cezaevi sistemini, yoksulluğu ve hukuk sisteminin açıklarını birçok karakterin kesişen hayatları üzerinden anlatmaya çalışan bir
Abi o kadar iğrençti ki iğrençliğini anlatmak için kelime bile bulamıyprum asla ama asla güzel bir aşk romanı değildi o kadar sıkıcıydı ki kendimi öldürecektim
Ah Bir de Ayık Kafayla Yazsaydın Be Huxley
Bazı kitaplar hikâyelerini, bazıları ise fikirlerini ön plana çıkarır. Fakat yalnızca hikâyeye odaklanmak eserin düşünsel derinliğini zayıflatırken, yalnızca fikirlere odaklanmaksa kitabı bir roman olmaktan çıkarıp bir manifestoya dönüştürebilir. İyi bir eser, bu iki unsur arasında denge kurabilendir.
Cesur Yeni Dünya ise fikirlerini öne çıkarma uğruna hikâyesinden belirli ölçüde ödün vermiş bir roman. Bu tür eserlerin okunurluğu, özellikle fikirler anlatının doğal akışına ustalıkla yedirilemediğinde, daha hikâye odaklı romanlara kıyasla düşük kalabiliyor. Ben de okurken yer yer bunu hissettim. Romanın ortaya koyduğu düşünceler oldukça güçlü olsa da anlatının ve karakterlerin zaman zaman bu fikirlerin taşıyıcısı konumuna indirgendiğini hissettim.
hikayenin yazarın fikirlerinin taşıyıcısı olması gayet doğal, zaten aksi eseri değersizleştirir, fakat yazarın vermek istediği mesajların okura fazlasıyla doğrudan aktarıldığını düşünüyorum. Bazı bölümlerde fikirlerin zihnimize doğal biçimde yerleşmesinden ziyade, zorla kabul ettirilmeye çalışıldığı hissine kapıldım. Oysa ustaca yazılmış eserlerde yazarın düşünceleri bu kadar görünür olmaz; okur, farkına bile varmadan kendisini o fikirleri sorgular ya da savunur halde bulabilir. Burada ise düşünceler çoğu zaman anlatının önüne geçerek kendilerini açıkça hissettiriyor.
Ayrıca kitap boyunca sık sık tekrar eden temalar ve benzer mesajlar, bir noktadan sonra anlatının sürükleyiciliğini de olumsuz etkiliyor. İlk karşılaşıldığında güçlü etki bırakan bazı fikirler, sürekli vurgulanmaları nedeniyle zamanla etkilerini kaybedebiliyor ve okuma temposunu yavaşlatabiliyor.
Ayık kafayla yazılsa işleyiş iyileştirilebilirmiş de o zaman da fikirler sönük kalırmış gibi hissettirdi. Yine de ağızınıza bir soma attıktan sonra akıcı okunabilecek bir
Cesur Yeni Dünya ise fikirlerini öne çıkarma uğruna hikâyesinden belirli ölçüde ödün vermiş bir roman. Bu tür eserlerin okunurluğu, özellikle fikirler anlatının doğal akışına ustalıkla yedirilemediğinde, daha hikâye odaklı romanlara kıyasla düşük kalabiliyor. Ben de okurken yer yer bunu hissettim. Romanın ortaya koyduğu düşünceler oldukça güçlü olsa da anlatının ve karakterlerin zaman zaman bu fikirlerin taşıyıcısı konumuna indirgendiğini hissettim.
hikayenin yazarın fikirlerinin taşıyıcısı olması gayet doğal, zaten aksi eseri değersizleştirir, fakat yazarın vermek istediği mesajların okura fazlasıyla doğrudan aktarıldığını düşünüyorum. Bazı bölümlerde fikirlerin zihnimize doğal biçimde yerleşmesinden ziyade, zorla kabul ettirilmeye çalışıldığı hissine kapıldım. Oysa ustaca yazılmış eserlerde yazarın düşünceleri bu kadar görünür olmaz; okur, farkına bile varmadan kendisini o fikirleri sorgular ya da savunur halde bulabilir. Burada ise düşünceler çoğu zaman anlatının önüne geçerek kendilerini açıkça hissettiriyor.
Ayrıca kitap boyunca sık sık tekrar eden temalar ve benzer mesajlar, bir noktadan sonra anlatının sürükleyiciliğini de olumsuz etkiliyor. İlk karşılaşıldığında güçlü etki bırakan bazı fikirler, sürekli vurgulanmaları nedeniyle zamanla etkilerini kaybedebiliyor ve okuma temposunu yavaşlatabiliyor.
Ayık kafayla yazılsa işleyiş iyileştirilebilirmiş de o zaman da fikirler sönük kalırmış gibi hissettirdi. Yine de ağızınıza bir soma attıktan sonra akıcı okunabilecek birGerçekse Asla Bitmez (The Crow) - Ölümsüz AşkFantastik
Karanlık, cinayet, intikam, edebiyat ve aşk…
Hepsinin bir arada olduğu yer yer fantastik bir roman olsa da duygular gerçek. Uzun süredir su gibi şeffaf bir kitap okumamıştım. İçi dışı bir olması garip bir dehşetle sardı evimi, balkonumu, odamı. Elimde olduğu her an bir 
Edgar Allan Poe hikayesinin kaybedenlerini okudum.
“Şifa var mıdır Gilead merheminde
söyle bana yalvarıyorum
Kuzgun dedi ki: “Bir daha asla!”
Ünlü bir yazar olan William Blessing eşi Amy ile mutlu bir hayat yaşamaktadır. Donald Marquette ile tanışınca fesatlığın, kıskançlığın Tanrısı ile tanıştığının farkına varmaz. Gözünü Amy’e diken Donald, adamları ile beraber William’ın eşsiz Poe koleksiyonuna ve edebiyat antika eşyalarına da el uzatır. Bir gece Kont, Marquis, Mick ve Baxter ile beraber Blessing’lerin evlerine giderler ve William’ı öldürürler. Ve William’ın tüm hayatına sahip olduklarını düşünürler. Ama bir şeyi unutuyorlardı. Bir Karga’nın varlığı…
Mistik güçleri olan Karga, intikamını alması için Blessing’i tabuttan çıkarır. İçindeki ateşi ona yeniden hatırlatır. Bir amacı olduğunu ve intikamını almazsa Poe’nun da kemiklerinin sızlayacağını anlatır adeta. Suçlu bir vicdan! Kan tadı verir insanın ağzına. Yazarımız 
David Bischoff bu duyguyu öyle iyi vermiş ki 
Ölümsüz Aşk romanında, hayranlıkla okumak düştü payıma.
Marquis’i Kuyu ve Sarkaç, Baxter Brittle’ı Amontillado Fıçısı, Mick ve Thedore’u Morg Sokağı Cinayeti kitaplarındaki sonlarına uygun bir şekilde cezalandırıyor düşmanlarını Blessing.
Sizce William ve Amy yeniden bir araya gelebilir mi? Karısına duyduğu sevgi ve yaptığı tasvirler öyle kalbime dokundu ki yazara hayran olmamak elimde değil.
Kitapta 
Stephen King 
Clive Barker 
Dean R. Koontz gibi edebiyat devlerinden de bahsediliyor sıkça. 2026 yılının en iyi romanını okudum ve beni bu romanla buluşturan adama, karanlıklar
Edgar Allan Poe hikayesinin kaybedenlerini okudum.
“Şifa var mıdır Gilead merheminde
söyle bana yalvarıyorum
Kuzgun dedi ki: “Bir daha asla!”
Ünlü bir yazar olan William Blessing eşi Amy ile mutlu bir hayat yaşamaktadır. Donald Marquette ile tanışınca fesatlığın, kıskançlığın Tanrısı ile tanıştığının farkına varmaz. Gözünü Amy’e diken Donald, adamları ile beraber William’ın eşsiz Poe koleksiyonuna ve edebiyat antika eşyalarına da el uzatır. Bir gece Kont, Marquis, Mick ve Baxter ile beraber Blessing’lerin evlerine giderler ve William’ı öldürürler. Ve William’ın tüm hayatına sahip olduklarını düşünürler. Ama bir şeyi unutuyorlardı. Bir Karga’nın varlığı…
Mistik güçleri olan Karga, intikamını alması için Blessing’i tabuttan çıkarır. İçindeki ateşi ona yeniden hatırlatır. Bir amacı olduğunu ve intikamını almazsa Poe’nun da kemiklerinin sızlayacağını anlatır adeta. Suçlu bir vicdan! Kan tadı verir insanın ağzına. Yazarımız David Bischoff bu duyguyu öyle iyi vermiş ki Ölümsüz Aşk romanında, hayranlıkla okumak düştü payıma.
Marquis’i Kuyu ve Sarkaç, Baxter Brittle’ı Amontillado Fıçısı, Mick ve Thedore’u Morg Sokağı Cinayeti kitaplarındaki sonlarına uygun bir şekilde cezalandırıyor düşmanlarını Blessing.
Sizce William ve Amy yeniden bir araya gelebilir mi? Karısına duyduğu sevgi ve yaptığı tasvirler öyle kalbime dokundu ki yazara hayran olmamak elimde değil.
Kitapta Stephen King Clive Barker Dean R. Koontz gibi edebiyat devlerinden de bahsediliyor sıkça. 2026 yılının en iyi romanını okudum ve beni bu romanla buluşturan adama, karanlıklarReklam
Reklam