gözleriyle cellat
kalın mavi camdan bir duvara çarptım hay allah / gözleriniz değil miymiş üç gün üç gece oturdum resmini yaptım bir de baktım paletimde mavi boya bitmiş çünkü ne yeşim mavisi ne kum mavisiymiş gizemli yanı dolu / hayli karışık bir iş neden sonra lacivert anaforlar saptadım arada pırıltılar leylak rengi meneviş böyle göz mü olurmuş galiba karıştırdım korkulu bir yolculuk bu / bir cehenneme iniş mavi ala dönüşüyor biraz da mor yakaladım ince bir yürek telaşı bir göğüs geçiriş hayranlık korkuyla sanki yer değiştirmiş bir ıslık duyuyorum jilet gibi bilenmiş hain fısıltıları birden anlayamadığım sehpanızın altındayım idamıma hükmedilmiş
Şiir
Bu hazan mevsimi bana hastır yalnızca. Boşu boşuna uğraşmayın çünkü demir atmış yüreğimin karanlıklarına.
Şiir
Reklam
Ve artık kimse duymuyor kalbimin sesini çünkü söylemiyor artık yüksek sesle ezgisini.
Şiir
Çünkü aşk sevgiliye kavuşmak değil, sevgiliye kavuşmak için verilen mücadeleymiş, yapılan uğraşmış, çekilen çileymiş.
Çünkü bir zaman sonra cellada duyulan aşk gündeme gelecektir ve duygusal zorbalığın farkına varmak giderek güçleşecektir.
Sayfa 34·Kitabı okuyor
Belki şimdi de uydurduğumu sanıyorsun. Böyle sanıyorsan, zekâma değer veriyorsun demektir. Çünkü, hiçbir zekâ, hatta benimki bile, bu denli yalanı arka arkaya uyduramaz ve sevgili Eşekarısı, yaşamın gerçekleri hertürlü fantezinin, hayalin, uydurmanın çok daha ötelerindedir.
Sayfa 105 - Nesin yayınevi·Kitabı okudu
Reklam
Reklam