Sonrasında öğrendim ki, hayatımıza giren insanlar bize kendi içdünyamızı göstermek için giriyorlardı.
...Olumsuzluğumuzu, öfkemizi, mutluluk ya da yaptığımız doğru-yanlışları (genelde yanlışlar) göstermek için hayatımıza giriyorlardı. Bu yanlışları görüp düzeltebilmek için fırsatlar veriliyordu.
Beyinlerimiz gördüğü, duyduğu ya da hissettiği şeylerle ayna nöronlar oluşturarak sanki kendi yaşıyormuş duygusuna giriyor. Tüm bunlar gösteriyor ki aslında çevremizde olan herkes ve her şeyle bir bağlantı içerisindeyiz. Herkesin pozitif duygu, söylem ve yaklaşım göstermediğini düşünecek olursak insanların bizi olumsuz etkilemesi çok olası bir durumdur.