-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Belki bunları değerli kılan şey, tam olarak açıklanamamalarıdır1000Kitap
Önemli, değerli ve anlamlı olan her şey, müphemlikle doludur: Aşk ve ölüm, Tanrı ve acı, doğru ve yanlış, geçmiş ve gelecek..
- John D. Caputo
Reklam
“Beatles” (“Bitlz”) qrupunun musiqisi bizim nəsildən olan insanların çoxu kimi mənim də ruhumu oxşayır, çünki yeniyetməliyimi, gəncliyimi, o dövrdə gördüyüm adamları, olduğum yerləri xatırladır. Bir dəfə televiziyada “Beatles” haqqında silsilə müziklə baxdım. Film qrupun tarixçəsini onun “üzvlərinin” təhkiyəsində təqdim edirdi. Seriallardan birində Pol Makkartninin nəql etdiyi bir hadisə məndə çox güclü təəssürat oyatdı.
Bu hadisə “Beatles” qrupunun Nyu-Yorkun Şey stadionuna 50 minlik fanat ordusu toplaması ilə başlayan ikinci Amerika turundan sonra baş vermişdi. Onda “Beatles” üzvləri artıq müntəzəm qastrol səfərlərindən yorulmuşdu. Qrupun sonuncu konserti isə ondan bir il sonra – 1966-cı il avqustun 29-da San-Fransiskonun Kəndlstik-Park stadionunda keçirilmişdi.
Qrup üzvləri Pol Makkartni, Corc Harrion və Rinqo Star bir masa arxasında əyləşib söhbət edirdilər. Qastrol səfərlərinə son qoymaq qərarlarının səbəblərini açıqlayırdılar:
– Biz bir qrup kimi getdikcə zəifləyirdik, fanatlarımız isə ara vermədən çığırırdı, – Pol dedi. – Əlbəttə, onların bizi sevməyi yaxşı haldır, amma biz öz səsimizi eşidə bilmirdik.
Bu cümlələr məni ildırım kimi vurdu. Onlar öz musiqilərini eşitmirmiş. Onda isə musiqi mənasını itirmiş. Ona görə studiyaya qayıdıb o musiqini, itmiş səsləri tapmağa çalışmışdılar.
"Uyanıkken görüyorsak yine de kâbus sayılır mı?" Gülmeye çalışarak başımı iki yana salladım. "Bugün bitmek bilmiyor, hepsi bu. İyiyim ben."
"İyi gözükmüyorsun ama." O da içi bir türlü rahat etmiyor gibiydi. "Konuşmak istersen, seni dinlemekten memnun olacağımı biliyorsun, değil mi Eira?"
Ona anlatabilirdim. Elbette yapabilirdim bunu. Ama derinlerde bir yerde bilmesini istemediğimi fark ettim. Gözünde şimdi olduğum kişiyi bütünüyle değiştirmeye ve bambaşka biri olmaya hazır değildim. Benim hakkımda ne düşündüğünü umursadığımı fark etmek de canımı sıktı.
Gözlerimi kaldırma ve ona bakma cesaretini gösterdim sonunda. Kısa bir süre ne o ne ben bir şey söyledik. Sessizlik endişesiz ve rahatlatıcıydı. "Biliyorum. Umarım sen de aynısının benim için de geçerli olduğunu biliyorsundur."
Dinin təbliğ etdiyi cənnətdə quşlar yoxdur, - deyə Lusio fikirli halda dedi. - Orada yalnız "Alleluya" deyə qışqıran özündənrazı insan ruhları dolaşır. Orada heç bir gül, heç bir ağac yoxdur, yalnız "qızıl küçələr" var. Necə də kasad və vəhşi anlayışdır! Guya ki ali varlığın məskunlaşdığı yerdə bütün dünyaların möcüzələri, zəriflikləri, gözəllikləri olmayacaq! Hətta bu kiçik planet din adamlarının təsvir etdikləri cənnətdən daha gözəldir, ümumiyyətlə, insan harada yoxdursa, ora gözəldir. Mən etiraz edirəm! Həmişə insanın yaradılmasına qarşı etiraz etmişəm!
Reklam
Reklam