Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın.
Babam öldü ve Babam ölüyor tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur, ikincisi - bir roman. Umut ve çaresizliğin birbirini besleyip alevlendirdiği uzun bir hikâye. Birinin oksijeni daima diğerinin ateşini harlar.
Ölüm bir dil meselesidir aynı zamanda. “Öldü" kelimesi kısa ve vurucudur. Son nefesin "d"si ve feryat dolu o son "ü" hayatın alfabesindeki son harflerdir. Son seslinin üzerine düşen vurgu, ki o artık sesli bile değildir, son çiviyi çakar ve umuda yer bırakmaz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
anne babanızın
k ı r ı l m a z
olduğunu
zannedersiniz
ta ki öyle
o l m a d ı k l a r ı n ı
anladığınız
güne kadar.
- bu da masumiyetinizi kaybettiğiniz anlamına gelir.
Çox ola bilər ki, o,doğrudan da, özünü kabinetdə tasəvvür edirdi: çünki diqqətini toplamağından aydınca hiss olunurdu ki, o, nə köşkün qabağında olduğunu, nə küçəni, nə də ətrafındakı uşaqları görürdü - bir sözlə, diqqətlə oxuduğu kitabdan başqa hər şeyi unutmuşdu; səhifənin axırına çatanda, o birini çevirir və yenə də yuxarıdakı sətirdən başlayaraq böyük bir maraqla oxumağına davam edirdi.
Zihnindeki gelip geçici bir duygunun, biricik yaşamını yönlendirmesine izin veriyorsun. Aklına yatıyor mu?
Bilmeceyi bir yere bakmadan bilin bakalım :DAlıntı
Bu șey yutar tüm şeyleri:
Kuşları, hayvanları, ağaçları, çiçekleri;
Kemirir demiri, ısırır çeliği;
Un ufak eder sert taşları;
Öldürür kralları, harap eder kasabaları,
Ve yerlebir eder yüce dağları.
