Çocuğun sınırlı dünyasının tek dayanağı ve anlamı, ana-baba- sının sevgisidir. Bu sevgiyi yitirmemek için gösterdiği çaba
sayesinde giderek kendi kendisini yönetmeyi öğrenir. Ama çocuğa verilen bir şey yoksa, yitirecek şeyi de yoktur.
Evren, onu şimdiye kadar düşlemiş olduğumuzdan nasıl daha büyükse, bizler de iç gözlem yoluyla hissettiğimizden daha büyük birer varlığız. Şu sıralarda iç uzayın enginliğine ilk bakışlarımızı atmaktayız. Bu içsel, gizli ve yakın evrenin kendi hedeflerini, kendi gereklililerini ve kendi mantığını dayattığını görüyoruz...
....
Evrende keşfetmiş olduğumuz en harikulade şey bu: Beynimiz, yani ta kendimiz.
"...Yaşam dediğimiz şey, karanlıkta yakılan ve hemen ardından sönen bir kibritten farksızdır. Er ya da geç ulaşılan sonuç ise... onun anlamdan tümüyle yoksun kalmasıdır."*
*Leslie Paul, Annihilation of Man