CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
uç uç en uzağa, minik insancıkk!
Bir feneri adak niyetine akşam gelgitinde suya bırakanlar, kıyıda durup ışığın suyun karanlık yüzeyinde giderek solmasını izlerken bir yandan da fenerin olabildiğince uzağa gitmesi , böylece ölüm adına en yüce rahmete erişmesi için dua ederler..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Gözleri içine düşmüş kırık bir kukla gibiyim."
bir akıl hastasının bu lafı, içebakış
üzerine olan eserlerin tamamından
ağır basar.
Tanrım, uyanabilseydim keşke.
Çünkü bilmeden düş görüyorum nasıl
olduğunu,
Ve fena sarsılıyor ruhum..
ne yapıyorum ben ?
onu kandırıyor muyum ?
hiç değil, bu anlamsız olur.
gönlünü mü çalıyorum ?
hiç değil, sevdiğim kızın gönlünün kendisinde kalmasından emin olmayı yeğlerim.
Peki, ne yapıyorum ben ?
kalbinin bir benzerini kendim için şekillendiriyorum.
ressam, sevdiğinin resmini yapar, ona zevk verir bu;
heykeltıraş da sevdiğini biçimlendirir.
benim yaptığım da budur.
Lavantayı severim
Kimi zaman kitapların, özellikle de dua kitaplarının içinde küçük bir kurumuş çiçeğe rastlanır, güzel bir an, onu saklamak fırsatını sağlamıştır, ama anımsanan şey daha da güzeldir.