Erkeklerin yaratıp sistemleştirdiği dilimizin, kadınlara duydukları öfkeyi açığa vuran erkekleri tanımlamakta kullanılan tek bir yerici sözcük bile içermemesi ilginç bir nokta. "Piç" ya da "orospu çocuğu" gibi sözcükler bile erkekleri lanetlemektense, suçu bir kadının üstüne atıyor: anneye.
DALBAYRAK: (i)-Giyeceği olmayan baldırı çıplak kimse. & Düşüncesiz, haddini bilmeyen. & Bön, salak.
• DALDAŞAK: (d)-Giyeceği olmayan, çıplak kimse. "Daldaşak çıktı dışarı, sevgilisini aramak için vurdu kendini yollara. "
• DALDIRIÇIPLAK: (i)-Donsuz erkek. "Ulan herif tam daldırıçıplak, öyle banyodan çıktığı gibi yanımıza gelmesin mi!... "
• DALGA SAYMAK: (d)-(o.k)-Avarelik etmek, dinlenmek.
• DALINA BİNMEK: (d)-(o.k)-Bir kimseyi zorlamak ve ağır eleştirmek. & Bir kimseyi maddi olarak kullanmak.
• DALKIZ: (i)-Erkek eşcinsel.
• DALOĞLU DİNGİL: (d)-Bir kimseyi aşağılamak için söylenir. Daha çok bir erkeğin babasına benzediğini onun kadar kötü olduğunu vurgulamak için kullanılır.
• DALTABAN: (d)-Güvenilmez ve hayırsız kişi.
• DALTARAK: (d)-Aptal ve bön erkek.
Kadınların günahları yalnız kocalarının sırtına yüklenmez, çocuklarına daha büyük kötülük getirir.
Talihsizlikleri, analarına doğal benzerlikleri nedeniyle, çocuklarının da aynı biçimde dile düşmelerine yol açar.