damla
@damlalien
uzun süre uçuruma bakarsan uçurum da sana bakar.
'Hayat sanki benden kaçıyor, nereye gitsem orada her şeyin öldüğünü, kime dokunsam cansızlaştığını hissediyorum, hayatı ve canlılığı bulacağım bir başka yere koşuyorum, benim ayrıldığım yerde sanki hayat yeniden başlıyor ve benim yeni gittiğim yerde her şey ölüyor; hayatın hep benim olmadığım yerlerde yaşandığını düşündüğümden bütün zamanım, bir yerden bir yere koşturarak, hayatı aramakla geçiyor, ama onu yakalayamıyorum, bu yüzden birlikte olduğum her şeyden ve herkesten sıkılıp hep uzaklardakini özlüyorum, uzaktakiler hep uzak, yakındakiler hep ölü, benim olmadığım yerlerde insanların neler yaşadığı ise benim için bitmeyen bir merak..'
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Doğumu kestirebiliyorken hiçliğe göçeceğimiz anın rastgeleliği ne kadar anlamsız. Hayatımız boyunca hazırlandığımız o kaçınılmaz son, kaderin umursamaz ama kararlılıkla atacağı zarlara bağlı. Kuşku sınırını geçtiğimi, hayatımın bir bozgun olduğunu kavradığım şu an ki belirsizlik, Tanrı'nın almak için bunca yıl mayalandırdığı öç olmalı. Kim Tanrı zar atmaz demiş: Bugun kaç kaç atacak? İşte günün sorusu.
70 yaşına geldiğinde kendini dinozor diye adlandıran mîna urgan, kendi dilinden çocukluğunu, çocukluğunda tanıma fırsatı bulduğu bir çok yazarı, sanatçıyı ve Ataturk'le olan anılarını anlatıyor. o dönemde ki çevreyi, toplumu ve insanların dünden bugüne nasıl değiştiğini, siyasetteki yöneticilerin bunda nasıl etkili olduğunu yüzümüze çarpıyor. realist bi' o kadar da duygusal olan mîna urgan'in bu eseri kesinlikle okunmayi hak ediyor. ^^
Ne var ki, dertler, sevinçlerden ağır basıyordu her zaman. Çünkü kişisel sorunlarım bir yana, dünyanın felâketlerinden, toplumsal düzenin haksızlıklardan, insanların birbirine acımasızlığından sorumluymuşum; bunlara bir çare bulmam gerekiyormuş gibi bir duyguya kapılmıştım. Bu yükümlülüğü her zaman duymakla birlikte, gençliğimde kendimi yalnız sanırdım. Oysa yükümü benimle paylaşan başka insanlar da olduğunu biliyorum artık.
