Mem bi Dîcle ra Dipeyîve
Naçari ji heyşetê diçû dûr Hemderdi dibû digel şetê kûr ​"Ey şibhetê eşkê min rewane! Bêsebr û sikûn î, aşiqane ​Bêsebr û qerar û bêsikûn î Yan şubhetê min tu jî cunûnî? ​Qet nîne ji bo te qerarek Xalib di dilê te dane yarek ​Her lehze te jî çi tête bîrê? Sergeşte dibî li rex Cizîrê ​Ev şehre ye ger ji bo te mehbûb Hasil gerîyaye bo te metlûb ​Daîm di dilê te da ne menzîl Destê te li gerdenê hemaîl ​Hêja ji Xwedê tu fikri nakî Her rojê hezarê şikri nakî ... Mem, Dicle'yle Konuşuyor Çaresiz, insanlardan uzak olurdu Derin nehirle dert ortağı olurdu
Sayfa 290
Kurdî
Lewra, çewa ku min got, însanê îroyî ji her rojî mechûltir û nenaskirîtir e. Ji derdora paşiya qirnê nozdehan heya qirnê bîstan -ku niha em tê de ne- pirrî feylesofan û mutefekkiran heya bi nivîskaran û hunermendan pirr bala xwe dane ser mesela 'însan' û her yekî di heqê însan de eserek, lêkolînek yan nezeriye û teoriyek nivisiye. Ji ber vî sedemî ye ku însan, ji her rojê bêtir îro tevlîhevtir û nerihettir e.
Sayfa 10
Kurdî
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ELEST
Elest, bi maneya "Ma ne ez im?". Nîşanî wê rojê dike ku Xweda ruh kom kiriye û bi wan re peyiviye. Berya însan biafirin alema ruhan hebû. Xwedayê mezin, ruh hemî vexwendiye û ji wan re gotiye, "Ma ez ne Rebbê we me?" Ruhan jî bersiv dane û gotine "Bela, bê guman tu Rebbê me ye." Elest, sözlük anlamı, "değil miyim?" demektir. Allah ile ruhlar arasında geçen konuşmaya işaret ediyor. İnsanlar yaratılmadan önce ruhlar âlemi vardı. Allahutaala, bütün ruhları toplayıp "Ben sizin Rabbiniz değil miyim (elestü)" diye buyurmuş, ruhlar da "Belâ, evet, kuşkusuz sen bizim Rabbimizsin" diye cevap vermişler.
ELLAH SEHERGAHA EZEL (ALLAH EZEL SEHERGÂHINDA)
1 Ellah sehergaha ezel Ferman dikir subha ezel Ruh tê mucerred bê 'emel Anî di dîwana hîsab 2 Anî ji sehraya 'edem Hind kafir û hind muhterem Hemya ji bo gerha qelem Reş kir bi wî tertîb kitab 3 Emrê te çû ser lefzê "kun" Mecmu'ê erwahan ji bin Anîne dîwana mezin Ferman te kir wan ra xitab 4 Jê kir sual lefza elest¹ Qet yek nebû cuz'ek di dest Emrê te ew qanûne xwest Her çend ku wan neda cewab 5 Hêj ne Adem bû beşer e Er "Mîm" û "Hê" 'eksa bê xeber e Baxwoy nivîsîn xeyr û şerr e Defter kirin şerr û sewab
SÎNEM Û ÇERXA FELEKÊ (SİNEM VE FELEK)
1 Wan zeriyan dîwanek danî Sînem hatî temam kir Cariyan şerbet gerandin Sînem noqtek jê ta'm kir îsal sala xêrê bû miraz hatibûne hasilbûnê Felekê çerxek lê da.............dewam kir 2 Sînem dûrr û yaqut e wî nîveka behrê da Dê bibim xewas bi çemê t....... ji hutê tê da Yeqîn miraz hatibûne hasilbûnê felekê çerxek lê da 3 Sînem ji bejnê ve temam e me 'eşqa dil hebandî Ordek golan de mane minê ji xwe re firandî Miraz hatibûne hasilbûnê felekê Sînem revandî 4 Şah û xwendekar suwar in her dû suwar cengîn e Şer kete hewşa xezîmê çavreş e benda sulhé ne Îsal sala xêrê bû felekê çerxek lê da dilê me kir birîn e 5 Sînem digot; "îro ji babê xwe dil mame Sewda daye serê min ji 'eqlê xwe cuda me Felekê li me çep lêda ez ber emrê Xuda me 6 Ji kula xelqê ez dîn im her daima dirûnim Sewda daye serê min şubhê bilbil dixûnim ...................................................................
Jana dil Tu li kolanan diherikî, meşînê bi te teşe digirt. Bi her gavê re heyv mezin dibû, şevê rengê xwe ji te digirt. Ji min dûrketina te xezebeke ziwa bû Leyla! Nêzîkbûna te, gul û kulîlk û bihar. Rêya kurttirîn a di navbera hiş û ruhê min de çavên te bûn Û hemû cureyên şadiyê bi navê te aj dida. Lê çi çare Leyla! Çi çare ku hemû gerdûn ji dijberiyan ava bûye: Xwîn û hestî, Nan û helbest, Dergûş û darbest..! Gava ku di bextewariyê de dixeniqîma, Jana veqetînê li kûrahiyan ruh diberda. Min nedizanî! Ên ku bihuştê li pişta xwe digerînin, dojehê li ser sînga xwe dihewînin. Warê hezkirinê eraf e, Leyla! Evîn, eraf e! Niha nizanim di fesla çendemîn a bêrîkirinê de me, Ji bê, bêhna porê te tê. Ji baranan tehma dengê te! Divê bizanî, Ên ku me dikujin, Ne gule ne Ne jî xencer! Birînên diriyên gulên hezarreng ên baxçeyên evînê ne Ku em wan, bi xwîna xwe av didin û bi jana xwe tûj dikin. Kî dizane?