ben bu mektubu sana yazabilir miyim şimdi - temmuzum!
sızlıyor sensizliğim ey tükenmiyen- sen temmuzu [kavuşmaların
yârim benim atım benim suyum havam eşkıyalığım
gün döner sular durulur eskir ne varsa güneş altında
eskir ne varsa en tapınılan ey tükenmiyen
sevmek hep yeni
sevmek hep yeni
sevmek hep yeni
"ben bu mektubu sana yazabilir miyim şimdi"
' acıyor gözlerim'
Bırakın şu Halk’tı Demokrat’tı kavgasını. Ortak çıkarlarınızı düşünün. Halkçı ol, Demokrat ol, sonunda işçisiniz. Bütün yük sizin sırtınızda... Demokratsın ya da halksın diye kimse size bir somun ekmek vermez. çoluğunuzu çocuğunuzu da düşünmez. El ele verin; kardeş bilin birbirinizi, Halkçısına da soydurmayın kendinizi, Demokratına da ...
Çok zaman olmuştur Leylâ, şu memleketten gitmeyi düşünmüşümdür. Amma daima bunu yapamamışımdır. İlk seferler daima bir imkansızlık vardı, bunlar mani idi... Son zamanlar imkanlar olmuştur amma kendim bu maceraya atılamamışımdır. Belki eminim ki uzak oluş mühim değil de asıl onu düşünmek ve bir daha hiç dönülmeyeceğini ve geride kalanları insanın bir daha göremeyeceğini düşünmesi çok feci bir şey.
Sayfa 23 - Türkiye İşBankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu