Dümdüz ve ağaçsız doğadan hep nefret ederim. Zaman oralarda her şeye hükmeder sanki, saat gibi acımasızca tik-tak eder. Fakat ağaçlar zamanı çarpıtır ya da daha doğrusu çeşitli zamanlar yaratır: Şurada yoğun ve ansızın, orada sakin ve dolambaçlıdır; asla geçmek bilmez, mekanik, kaçınılmaz bir şekilde monoton değildir.
Gerçeği aramak daima nefret edilecek bir şeyle karşılaşmayı göze almak demektir. Kişinin benliğiyle ilişkisi ve sarsılmaz değerlerine olan güveni, inançlarıyla birlikte o ana dek doğru kabul ettiği gündelik değerlerin yerle bir edilme riskini göze alabilmesine izin vermelidir.
Eksikliğinde sevginin bir türlü kabarmayan tatsız tuzsuz bir ekmeğe dönüştüğü şefkat mayasının genelde küçümsenmesine ve sevme deneyiminden ayrı tutulmasına şaşmamalı.