yediğin yemeğe, ışıldayan güne, sevdiğinin gözlerine geçicilik fikrini düşünerek bak. bir saniyelik an ve içinde yaşadıkların, sana daha tatlı gelecek. yaşanmamışlık, anın kıymetini bilmediğimizde başlıyor.
hiç bitmesin istediğimiz şeyin bir gün biteceğini düşünmek, acı vermemeli. aksine, bu farkındalıkla yaklaştıkça ruhsal doygunluğu hissederiz. gerçeklik, öyle ya da böyle sonludur.