RK.
@dearvenus
Sokakta kendi kendine sesli gülünemeyeceğini bilmeyen yoktu. “Ne adamlar be. Güldüysem güldüm, size ne?”
73 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Neye yarar, Adam? Beni dinliyor musun? Adam, konuşsana. Bana yeniden güneşi uyandırmayı öğret. Devam etmeyi, ilerlemeyi, geçip gitmeyi, kabul etmeyi öğret. Yalvarırım, son kez soruyorum, bana yanıt ver: Büyükler güneşi nasıl uyandırabilir? Tek bir kez.
Yeniden bir çocuğum. Düş gören bir çocuk.. Niçin büyümeli..? İstemiyorum.
"Monptit, hayat budur işte. Hep giden birileri olur."
Gözlerim dolu dolu olmuştu.
"Bunu istemem, monptit."
Maurice, cebinden siyah beyaz damalı bir mendil çekince iyice mahvoldum. Tanrım, onda da mı bu mendilden varmış.
Tamam Peder Ambrósio, unutacağım, unutmaya çalışacağım. Çünkü affetmeye inanmıyorum.