Otorite iki rol dayatır: ezen ve ezilen.
Kültürü hiçliğe sürükler; insanları korkan, nefret eden, mutsuz mankenlere dönüştürür.
Otorite, çocukların dayanışmasını deforme eder.
Sevgiyi bir horoz dövüşüne çevirir.
Sayfa 199 - İstediğini yap ülkesi | Vertigo Comics
"Bazen beden deforme oldukça ruh forma kavuşur."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çünkü insan yapar bunu, bir olay yaşanır ve onun etkisiyle geçmişte olanı deforme eder zihni, hatta yeniden yazar tarihi.
Hesabı sorulmayan zihinsel deformasyonAlıntı
1848’te Charles Dickens şöyle yazıyordu: “Zaman zaman kırılmış bir kol ya da bacağı düzeltmek yerine deforme eden bilgisiz bir hekime karşı açılan tazminat davasından söz edildiğini duyuyoruz. Peki ya onları yetiştireceğini ileri süren beceriksiz ve değersiz kimseler tarafından sonsuza dek deforme edilen yüz binlerce zihne ne demeli!!"
Aynının aşırı çoğalması kendisini gelişme ve büyüme olarak gösterir. Ancak belirli bir noktadan itibaren üretim artık üretken değil yıkıcıdır, bilgi artık bilgilendirici değil deforme edicidir, iletişim artık iletişimsel değil yalnızca kümülatiftir.
Kan. Baş ucunda sesler, deforme olmuş, dalgalanan yüzler ... Suratını buruşturarak, ona bakan yüzler ... Gözlerine bakılırsa... ölü gözleri. Yüzsüz çehreler. Kalbi... kalbi, çılgına dönmüş. Dışarı çıkmak... Şey yaparken... Sokak, rüzgar onu götürüyordu... Bir kız, bir gülümseme görmek... Tatlı bir gülümseme.
