Emir evcil
@denemelik
Öğrenci
Üniversite
İzmir
19 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Hiçbir yerdeydim ve her yerdeydim ve bu yüzden de bana öyle geliyor ki dünyanın var olmayan merkezindeyim...
Reklam
İçinde kopan fırtınaları yüzündeki acı dolu gülüşler bastırmak zorundadır.O yüzden güzel gülen insanlar,çok acı gizler içinde.İçin acı dolu,gülüşün çok güzel..
Sonra,okuması olmayan adamın yazası gelecek size bakınca,öyle yakacaksınız dünyalıkları,her nimet "Siz" şiirine bi kafiye olacak,öyle bir sevda işte..
Bir tokat yemiş gibiydim. Beylik bir söz bu. Tokat yemişe dönmek. Evet ama, bu bildiğimiz, beylik tokatlardan değildi. Çok yersiz, çok akla gelmedik bir tokattı. Diyelim ki bir arkadaşınıza nasılsın dediniz ya da sokakta bir adama yol sordunuz. Beklediğiniz basit bir yanıttır. Ya 'iyiyim' diyecektir karşınızdaki ya da sorduğunuz yolu anlatacaktır. Peki, ya bunları yapacağına güm diye bir yumruk sallarsa? Siz bir sorunun yanıtını beklerken yüzünüze bir tokat inerse? Böyle bir şeydi işte.
'Kaç yaşındasınız?' diye sordu.'Otuz iki .' dedim.'O halde hiç robotsuz bir dünyada yaşamamışsınızdır. Bir zamanlar insanlık, evreni tek başına göğüslerdi. Kimsesi yoktu. Şimdiyse yardım edecek yaratıklar var ; kendisinden daha güçlü ,daha inançlı , daha kullanışlı , kendisine sadık yaratıklar. İnsanlık artık yalnız değil. Hiç bu açıdan baktınız mı?'
Reklam