secil.secil
@deniss
İnsan SEVMEZ, hayvan sever,
kitap sever, doğa sever
11 kütüphaneci puanı
351 okur puanı
Mart 2013 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun bir dönem ben de kendimi Oblomov gibi hissetmiştim. Hayatın tadı tuzu kalmamış, iyi insanların artık yok olduğuna inanır olmuştum. Her şeyi ertelediğim, sürekli uyumak istediğim ve hiçbir mücadeleye katılmak istemediğim zamanlar çoktu.
Aslında dönem dönem hepimiz bu hâlleri yaşıyoruz. Önemli olan, bu durumu kalıcı bir yaşam biçimine dönüştürmemek.
Mücadeleye katılmak istemesem bile hayat bir şekilde akıyor, geçiyor. Ve ben farkında dahi olmadan, herkes gibi, yine de mücadele etmeye devam ediyorum.
Oblomov kendi kendimle konuşmayı öğretti bana; öz eleştiri yapmayı,dikkatli olmamı ve kendime; heeeyy silkin ve kendine gel, sen Oblomov değilsin! demeyi öğretti.
Kadın olmak...
Hangi coğrafyada, hangi zamanda olursa olsun kadın, sancılı ve kutsal bir varlık. Erkek egemen bir dünyada, tek dertleri kadınlar olan toplumlar, eğer kadınlar olmasaydı barışı sağlarlar mıydı dünyada? Açlığa, kıtlığa çözüm bulunur muydu? Günah işlerler miydi? Ya da günahı kimin üstüne atacaklardı? Çok merak ediyorum…
Uğradığı şiddetin dışa vurumu bu kadar güzel anlatılamazdı bence. Kadın; ruhunun ezilmişliğini sessiz çığlıklarıyla anlatıp bir ağaca dönüşmek istiyor. Toprağa karışmak, köklerini toprağın derinliklerine daldırmak, doğayla bir bütün olmak istiyor.
Doğayla bütünleşmeli ki artık kendini bulsun, kutsal olduğunu hissetsin ve kimse dokunmasın kalbine…
İnsanlık kendini doğanın efendisi sansa da aslında doğanın parçasıyız. Hep bu yüzden kaybediyoruz, kendimizi büyük gördüğümüzden, bencilligimizden. O yüzden doğa da çeşitli felaketleriyle haddimizi bildiriyor.
Kuşlardan ders alacağımız, öğreneceğimiz o kadar çok şey varki. Mesela kumrudan bağlılığı, aşkı öğrenebiliriz. Tavuktan anı yaşamayı, anın zevkine varmayı mesela; gösterişsiz çalı serçesinden nasıl baba olunmasını,yuva için didinmeyi; karga dan nasıl pratik zekalı olmayı.
Biz insanlardan onlarla da dalga geçtik ve yine üstün gördük kendimizi.Birilerine aşağılamak kuş beyinli dedik keşke kuş kadar beyinleri olsa bu hakareti yapanların.
Ruhuma çok güzel duygular uyandıran, kuş aleminde çok güzel bilgiler veren bir kitaptı iyi okumalar.
Kitap sanki o küçüklüğümde bize yasak olan misafir odasına gizlice girdiğim duyguyu hatırlattı okurken. Gizemli, cilalı bir kokusu vardır misafir odalarinin ve misafir gelirse oturulur orada, üstü dantelli koltukların üstüne :)) Ben 80 ler çocuğuyum 60-70 ler için geç kaldım ama çocuk gözleri her zaman çocuk, hangi yıllarda yaşarsa yaşasın o masumluk hep aynı. Mendereslere denk gelmedim ya da Demirel- Ecevitler. 80ler de de zaten aklım fikrim oyundaydı. Çok sonraları o dönemlerin nasıl buhranlı olduğunu anliyorsunuz. Halkı, gençleri doldurup bir birlerine kışkırtmaları, herkesin kendi davasinda haklı olduguna inanmalarini...
Nostaljik bir kitap, sizi o dönemlere götüren ve bütün hatıralarınıza tek tek dokunduran, hissettiren bir kitap olmuş.
İyi okumalar.
Sezgin Kaymaz'ın kitaplarıyla bir kaç yıl önce tanıştım. İlk okuduğum kitabı "Bugün Bize Kim Geldi, ve Kaptanın Teknesi" olmuştur. Çok beğendim ve külliyatını almaya karar verdim. Geber anne konu olarak gerçekten tam Sezgin Kaymaz'lik; farklı ve efsunlu fakat bence gereğinden fazla uzatılmış geldi. Çok fazla tekrar vardı mesela, çok fazla....
Yine de Sezgin Kaymaz benim favori yazarlarımdan biri olacak iyi okumalar.
