Artık ne bir deniz ne bir rüya
Ne bir ağaç ne de bir uzak yol
Mesafeler daralıyor, içime dönüyor
Kıvrılıyorum karanlığıma
Ne ileri ne geri,
Kimlerin var haberi?
Benim sonsuz dünyamdan?
Belki sabahtan beri
Ve belki de akşamdan,
Bakıyorum bir camdan,
Renk renk billûrr ehramdan,
Haberim yok rüyamdan,
Ne geri ne ileri!
Sayfa 338
en derinden,Alıntı
İnsan tehlikeli oyunlar oynamak istiyor bazen. Kendini bir uçurumun kenarında bulmak, düşmekle düşmemek arasındaki o ince çizgide yürümek istiyor. Belki de sadece yaşadığını hissetmek için yapıyor bunu. Hayatın sıradanlığına, o tekdüze akışına karşı bir başkaldırı bu. Kendi eliyle kurduğu tuzaklara düşmek, sonra o tuzaklardan kurtulmaya çalışmak. İnsan tehlikeli oyunlar oynamak istiyor bazen. Çünkü hayatın gerçekliği bazen çok ağır, bazen de çok hafif geliyor.
Bir umudum sende, anlıyor musun?Şiir
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.
