Derya
@derya_
436 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·264 syf.·
9 günde okudu
·2020 13. kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çocukluğumun masal kahramanını yetişkinlikte de okumak güzeldi. Bu okuma olaylara farklı açıdan bakabilmemi sağladı. Ara ara bazı kitaplardan ikinci kez geçmek iyi oluyor.
Hatırlıyorum ilkokulda birkaç farklı yerden alıp okumuştum, hem okuldan hem kütüphaneden.
Bu kitap tam metindi, okumadığım kısımlar vardı, çünkü bazı yerlerin çocuklar için basılan kitaplarda olmadığını düşünüyorum. Bir eserin bütünlüğünün korunması açısından tam metin olması önemli, hangi tür kitap olursa olsun.
İlk önce bendeki yerinden bahsetmek istiyorum, sonrasındaysa okuduğum karanlık yerlerinden. Beş yaşlarında gittiğim tiyatro kursunda Pinokyo olarak başrol oynamıştım. Okumayı bilmediğim için annem ve ablam ezberlememde yardım etmişti. Başta ablamın yaş grubuna alınmadığımdan ağlayıp o grupta kalmak istemiştim ve sonrasında bütün bir oyunu ezberleyerek Pinokyo'yu oynamıştım. Çalıştığımız kültür merkezinde, kreşlerde ve huzurevlerinde oyunlarımızı oynardık. Kedi ve Tilki ile birlikte olan sahneleri, periyi ve babam Gepetto Usta’yı hatırlıyorum. Burnumun uzamasını da parmağımı burnumdan ileri götürerek yapıyordum. Başka oyunlarda da küçük rollerdeydim. Kırmızı Başlıklı Kız’da ormancı, Kül Kedisi’nde arabayı çeken attım:) Bir keresinde Kül Kedisi’ni oynayan kız hastalandığında hoca benim oynamamı istemişti. Küçücük boyumla nasıl göründüm bilmiyorum, dans etme sahnesi biraz komik olmuş olabilir. Küçükken masalları okumanın yanında onların içinde olup canlandırmanın keyfi bambaşka bir dünyaydı. Benim için tiyatronun yeri hep çok özel olmuştur, çok tatlı anılar.
Şimdi gelelim karanlık yanlarına. Çocukken okuduğum kitaplarda sanırım Pinokyo'nun Kedi ve Tilki tarafından ağaca asılması yoktu. Bir sahnede de altınları alınmak istenirken Pinokyo, kedinin patisini ısırıp koparıyor. Altınlarını
Uzun soluklu bir okuma serüveniydi. İstedim ki yavaş yavaş, sindirerek ilerleyeyim. Her gün bir iki şiir okumaktı planım, ama bunu her zaman uygulayamadım. Kimi zaman çok okudum, kimi zaman da kitaba elimi süremediğim günler oldu. Bunun yanında başka kitaplar da geldi geçti. Bana göre şiir, düz yazı okumaktan çok daha zor. Ama Nazım Hikmet'i hep okumak istemişimdir, bütün şiirlerinin bir kitapta toplanması ayrı güzel. Elimin altında hepsinin bir arada olduğunu bilmek güzel bir duyguydu.
Nazım Hikmet ile bilinçli tanışmam ortaokul sıralarında oldu. Bir ders esnasında Türkçe öğretmenimiz "Mavi Gözlü Dev" şiirini gürül gürül sesiyle okumuştu. Şiirden çok etkilenmiştim, belki de öğretmenimin okuma tarzından kaynaklanıyordur, bu hafızamdan hiç silinmeyen bir anı oldu. Bir devdi derken kükremesi, mini minnacıktı kadın derken küçülüp sesini inceltmesi, şiiri yaşaması... Tam metnini bulunca hemen ajandama yazmıştım, dönüp dönüp okumak için.
Bir olayı olduğu gibi yazmak yerine edebi dille harmanlamak ayrı bir meziyet. On yıl geçti yerine yazdığı şu satırlar:
"İçeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya."
Ve tam tersi benim bir durumu anlatmak için kurduğum onca cümleye karşı birkaç kelimeyle bütün duygu veya durumu aktarabilmesi, işte bu ayrı bir yetenek.
Memleketimden insan manzaraları adlı bölüm, üç kelimelik başlıkla dolu dolu içeriğini anlatmaya yetiyor. Sayfalar süren hayatlar memleketin her köşesinden. Kitabın son kısımlarında, ilk zamanlar yazdığı yayımlanmayan şiirleri vardı. Bunlar klasik belli bir kalıpta olan şiirler. Daha sonraki yıllarda biçime bağlı kalmadan yazmış, serbest şekilde olanlar daha samimi ve duygusal geldi. İçlerinde "Yalnız" ve "Herkes Gibi" şiirleri istisna. Belki sevmemde şarkı olarak dinlememin etkisi büyüktür.
Şarkılara
