Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
oradan canlı çıksan da ruhun sakat kalıyor. şimdi düşünüyorum da, keşke bacağımdan, kolumdan falan yaralansaydım, bedenim acısaydı. ama ruhum... çok acıyor.