İnsan bir kere aşık olmaya görsün. Her şeyi sevdiğine yormaya başlıyor.
İzlediğim filmlerdeki kadınlar, okuduğum şiirlerdeki kadınlar hep sen.
İstanbul'u da sana yoruyorum, sonbabarı da...
Bu sonbabar hayatımın en uzun sonbaharı.
Fakat ne garip!
Sen hayatımda azaldıkça, sonbahar uzuyor.
Sonbaharı sana yormak, belki de bu yüzden dünyanın yorucu işi gibi geliyor.
Zor sahiden...
Zor.
Sonbaharda gitmekten söz ediyorum..
Ben yitik bir zamanı anıyorum.
Ben yitik bir zamanı arıyorum.
Ben yitik bir zamanı anıyorum.
Ben seni arıyorum.
Tanrı biliyor ya, gözyaşlarımızdan utanmamıza hiç gerek yoktur; gözyaşları, katılaşmış yüreklerimizi kaplayan kirin pasın üzerine yağan bir yağmurdur. Ağladıktan sonra daha iyi bir insana dönüşmüştüm- daha nadim, vefasızlığımın daha farkında ve daha hassas.
Sayfa 227 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
Sesini yalnızca bir kez duymuş olduğum vakur görünümlü hanımefendi, “Birini düşünüyor olmanın o insan üzerinde hak iddia edebileceğin anlamına geldiğini hiç bilmezdim,” dedi.
Sayfa 107 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
“Hayat nasıl da dramatik! Şu yaşananları bir kitapta okusaydım oturur ağlardım. Oysa bunlar benim başıma geldi ve her şey bana öyle inanılmaz geliyor ki bir damla gözyaşım akmıyor.”
Sayfa 115 - İş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu