Kursakta Kalan Dostluk
Spoiler içerir
Elveda Gülsarı Komünist bir seyis olan Tanabay'ın, taypalma yorga (Gülsarı) ile doğumundan ölümüne kadar geçen yaşamını konu alır.
Kolhozda tezcanlı, dürüst ve adaletsizlik yapanın gözünün yaşına bakmaması ile bilinen Tanabay'a can yoldaşı Çora Gülsarı'yı hediye eder. Kırgız Türkü bu saf kuluncak ile derinden bağ kurar. Öyle güzel bir bağ ki bu, insan insanla kuramaz. Zira onlar bir dil kullanmadan anlaşıyorlardı.
"Geleceği toz pembe görmekte pek acele ettiğini şimdi çok iyi anlıyordu.."
Her nimetin bir kıskananı vardır demiş Peygamber efendimiz S.A.V.
Gülsarı, kolhoz'un kibirli başkanı'nın dikkatini çekince acı bir veda ile yolları ayrılır.
Taypalma yorga her fırsatta geldiği yere kaçtı. Yorulmadan, yaralarına aldırış etmeden Tanabay'a geldi, geldi ve geldi.
"Bizim devrimiz geçti Gülsarı... İkimizde kocadık.. Artık kime ne yararımız olur? Bende güç kalmadı. Sonumuza varan yol, evimize varan yoldan daha kısa artık..."
Ömrünün son demlerinde Tanabay ile kavuşurlar lakin çok uzun sürmez bu vuslat. Nitekim geçtiği her elde biraz daha ziyan olan Gülsarı, son nefesini ilk sahibinin elinde vermek, onda dinlenmek için gelmiştir.
Elveda Gülsarı Komünist bir seyis olan Tanabay'ın, taypalma yorga (Gülsarı) ile doğumundan ölümüne kadar geçen yaşamını konu alır.
Kolhozda tezcanlı, dürüst ve adaletsizlik yapanın gözünün yaşına bakmaması ile bilinen Tanabay'a can yoldaşı Çora Gülsarı'yı hediye eder. Kırgız Türkü bu saf kuluncak ile derinden bağ kurar. Öyle güzel bir bağ ki bu, insan insanla kuramaz. Zira onlar bir dil kullanmadan anlaşıyorlardı.
"Geleceği toz pembe görmekte pek acele ettiğini şimdi çok iyi anlıyordu.."
Her nimetin bir kıskananı vardır demiş Peygamber efendimiz S.A.V.
Gülsarı, kolhoz'un kibirli başkanı'nın dikkatini çekince acı bir veda ile yolları ayrılır.
Taypalma yorga her fırsatta geldiği yere kaçtı. Yorulmadan, yaralarına aldırış etmeden Tanabay'a geldi, geldi ve geldi.
"Bizim devrimiz geçti Gülsarı... İkimizde kocadık.. Artık kime ne yararımız olur? Bende güç kalmadı. Sonumuza varan yol, evimize varan yoldan daha kısa artık..."
Ömrünün son demlerinde Tanabay ile kavuşurlar lakin çok uzun sürmez bu vuslat. Nitekim geçtiği her elde biraz daha ziyan olan Gülsarı, son nefesini ilk sahibinin elinde vermek, onda dinlenmek için gelmiştir.
O kadar güzeldi ki hala kendi kendime kıkırdıyorum.
Kesinlikle ilk iki kitapta Sergei'den durdurulamaz manyak diye bahsettikleri için onun kitabını merakla beklemiyordum tamam mı...
Sergei... Ah Sergei! Adam mükemmel ya! Sergei'den o kadar korkuyorlar ki onunla görüşmek için iş görüşmesine kendileri değilde adamlarını gönderiyorlar AMA bu bahsedilen korkutucu Sergei, baş rol kızımız korkmasın diye bıçağını arkasına saklayan, ufak bir şey için teşekkürler ve lütfen gibi kelimeleri kullanan mükemmel bir adam!
Evet aslında her adamın teşekkürler ve lütfeni kullanması lazım ama devrimiz de öküzler çok malum. Herneyse, konumuz Sergei denen sanat eseri!
Bu kitapları sevmemin en büyük sebeplerinden biri, kadınların cidden güçlü ve akıllı olmaları. (Spoiler) Angelina'ya tek bir sebepten kızdım, en sonunda meksikaya gitmek yerine eve gittiklerinde Sergei'ye ya da Roman'a anlatabilirdi ama bunun yerine kendi başına halletmeye çalıştı. Neyse ki mutlu sonla bitti.
Dördüncü kitabın Az hakkında olduğunu sanıyordum ama değilmiş, bu yüzden birazcık hevesim kaçmış olabilir. Yedinci kitap onun kitabıymış sanırım... Neyse... Bakalım bir dahakine ne okuyacağım..
Reklam
Çocukluk'a dair...Edebiyat
Çocukluk, ömrün ilkbaharı olarak bilinse de özünde sonbaharıdır. Kaçırdığımız, incelikli bir detaydır bu, yalnızca farkında değiliz. Etrafımızda gerçekleşen tüm her şeye büsbütün çıplaklığıyla tanık olmanın ilmek ilmek bizi ördüğü bir çağın gerçekleşmesi desek yerinde olur. Bu gerçeğe rağmen çocukluktan çıkıp artık gençliğe yol aldığımızda, etrafımızda olan bitenlere hükmetme devrimiz hafifçe yaklaşır. Yetişkinlerimiz artık maskelerin ardına sığınır, onların arkasından bize yalanlarla seslenirler. Oysa biliriz, içimizde sonbahardan kalma bir bilinçle onlara cevap veririz. Yahut kendi evrenimizi, eksenimizi şeffafça örer ve yol alırız.
Tove Ditlevsen'ın Kopenhag Üçlemesi'nin ilk kitabı Çocukluk da bu sonbaharın lirizmiyle dolu. Kendi yaşamına bir perspektif sunan Ditlevsen'ın bu kitabı otobiyografik bir eser. İçinden geldiğince, dilinin fazlasıyla döndüğü, büyük büyük laflarla, coşkun bir dille... Yaşadığı çevrenin sosyolojik yüzünü bize somut bir ifadeyle tanıtması bir yana, ailesini katman katman aktaran, kendi gerçeğini bize aktarmakta sakınca görmeyen tutuma sahip.
İşçi sınıfı bir ailede yetişen, annesiyle birbirlerine ördükleri mesafe ve çok sevdiği fakat ön yargılı tutumla yaklaşan babasına hissettiği çelişkili ruh hâli... Bir de çekilmez bir abiyle geçen çocukluğun izleri neler olabilir ki?
Çocukluk, başlı başına bir muamma ve çetrefilli dönemin içinden geçtiğimiz, üzerimizde fazlasıyla izler barındıran bir ara kat yapılanmadan ibaret.
İçimizde biriken tüm yaraların irinli yapısının gittikçe arttığı, bizde daima belirsiz bir ruh hâli yaratan, arada kalmış bir dönemin dışarıya yansıması her birimizde farklı gelişiyor. Kimimizde taşkın, onulmaz profile dönüşüyor. Kimimizde erken olgunlaşmanın verdiği ciddi sorumlulukla birlikte etrafımıza takındığımız
Yunus Terapi·192 syf.·Kişisel Gelişim
10/10
2023 6. kitabı
Yunus Emre'nin muhteşem şiirlerini kendine has uslübuyla yorumlayarak yol gösterici rehber niteliğinde güzel bir eser hazırlamış yine Nevzat hoca... Kalemine sağlık.... Demek ki bazı şiirler sadece şiirden ibaret değilmiş..... Şiirlerinde bin manâ bin hikmet barındıran, her bir şiirinden binler ders çıkaracak kadar zengin birikim ve bilgeliğe sahip olan şairlerimiz de varmış çok şükür.... Fikirde ve inançta İslamı benimseyip ve bu minvalde insanlara yol gösteren psikologların çok azaldığı şu devrimiz de Nevzat hoca gibiler çok kıymetli... Allah sayılarını artırsın.... Nevzat hocanın bazı eserlerinin dili çok ağır gelebiliyor insanlara -kendisi genelde akademik dille yazdığı için- bu yüzden okumaktan kaçınıyorlar fakat bu eser okuması çok zevkli ve dili kolay bir çalışma olmuş herkese tavsiye ederim....
Nevzat Tarhan
Nevzat TarhanGurur Ve ÖnyargıDünya Klasikleri
Ben galiba hayatımda bu kadar naif bir ask görmedim. Gerçekten Darcy'nin Elizabeth'e olan aşkı cok güzel işlenmişti ve insani özendiriyor. Elizabeth'in de Darcy'e ilk ince önyargı ile yaklaşması ona karşı olan iftiralara inanip nefret etmesi ama sonra mahcupla karışıp aşık olması etkiledi beni.
Rahatsız oldugum bir nokta ise kadınların hayatının başarısı olarak iyi gelirli erkeklerle evlenmeyi görmesi. Yani bizim devrimiz de böyle olmadığı için olabilir ama evlenmek için bu kadar çaba sarf etmek bilemiyorum. Özellikle Lydia beni çok rahatsız etti bu konuda ama o dönem için bunu normal olarak görüyorum.
Onun dışında kitabı ben çok sevdim. Darcy'nin Elizabeth'in ailesine karşı olan önyargısını bırakması Elizabeth'e onu sevdiğini söylemesi öyle güzeldi ki.
Yaaanii okuyun okutturun arkadaşlar kolay okunan bir kitap zaten.
Tomris çıktı!
Tomris hatun, bizden 2700 yıl önce hükümdar oldu ve bir toplumu yönetti. Bir kadın olarak... Bir kadın olarak bunu tüm zorluklara rağmen güzel bir şekilde başardı. Kirus’a ve yaşanan onca şeye rağmen boyun eğmeyip bağımsızlık uğruna savaştı ve kazandı. O bir hükümdar çünkü bu özellikleri kendisi emek vererek kazandı. İyi bir savaşçı ve lider oldu. Sizde gününüzde ve geleceğinizde kendinize ve çevrenizdekiler dahil olmak üzere vatana, millete hayırlı bireyler olmalısınız. Şimdi devir bizim devrimiz.
Reklam
Reklam