Çalan bir gün adalet için, döven bir gün şefkat için yalvarır!
Piyon deyip geçme, gün gelir şah olur!
Şaha da fazla güvenme, gün gelir mat olur!
Ömer Hayyam
Ömer Hayyam'a olan hayranlığımı bir kez daha arttıran okuması çok keyifli bir kitap.
Ecdadımıza dua ve minnetle…
Çanakkale sahada kazanıp masada kaybettiğimiz savaş. Okullarda sadece üstünkörü savaşıldı kazanıldı denilip
geçilen ama detayına inildiğin de içinin titredi o savaştır ki 250 bin dedemiz şehit olmuştur. yerin bir metre altını kazdığında kemik çıkan o topraktır ki bastığın yeri toprak deyip geçme tanı demiştir mehmet akif ! ne arkalarında bıraktıklarının gözyaşları ne açlık ne sefalet yıldırdı savaşmaktan mehmetçiği nede imkansızlıklar vazgeçirdi amacından. O mehmetçik ki ya şimdi ölürüz torunlarımıza özgür bir vatan toprağı bırakırız ya da ayak basacakları bir toprak olmaz dediler. İkinci ihtimali hiç düşünmediler. Ne olaylar ne zekalar neler yaşanmış neler.
Ben şimdiye kadar nasıl çanakkaleye gitmemiş nasıl bu yaşanılanları detayıyşa bilmemişim ah dedim ah.
Herkesin çanakkaleye gitmesi ve hemen akabinde bu kitabı okumasını şiddetle tavsiye ederim
lütfen ama lütfen gidin ve okuyun…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocuk deyip geçmeHayat ve İnsan
İnsan doğuştan içinde iyi ve kötü seslerin varlığıyla dünyaya gelir. İnsanın içindedir o sesler. Sineklerin Tanrısı insanın içindeki o sesleri sembolize eder.
İnsan, hayatta şahit olduğu durumlar karşısında kendi tercihi ile ya saf iyi, ya saf kötü olacağı gibi, iyi ve kötü arasında gelgit yaşayandır.
Bu kitap insanın doğuştan getirdiği bu nitelikleri okuyuculara çocuklar üzerinden anlatarak onların hiç de melek gibi olmadıklarını ve yetişkin gibi kararlar vermede, iradede yetişkinlerden farksız olmadıklarını hatırlatır. Onların içindeki canavarı ortaya çıkarır. Hiç de masum olmadıklarına, hatta yetişkinlerden daha fazla şiddete meyilli olduklarına dikkat çeker. Okuyucu eminim, oniki on üç yaşlarına dönüp kendine baktığında, o dönemde dahi iyilik ve kötülüğü fark edebildiğini, iradeli davrandığını görecektir.
Bu kitabı okuduğumda bana verdiği düşünce;
çocuk katilleri kiralayan yetişkinlerin, onların masumluklarından, ceza indiriminden yararlanarak cinayetler işlettirerek, onları kullanmaları oldu. Oysa onlar bazen cinayet suçlarını gönüllü ve şiddete meyilli oldukları için yapmaktadırlar. Hukuk sistemi bu duruma çözüm bulmalı...çocuk deyip geçilmemeli. Toplum olarak şiddete meyilli çocuklara gerekli cezalar verilmeli...yetişkinliklerinde de daha fazla zarar verebilecekleri göz önünde bulundurulmalı...
Kitap sıkıcı ve İç karartıcı tonda anlatılmış. Çok tekrarlar yapılarak bir bıkkınlık veriyor okuyucuya.
Ama yine de okunmalı diye düşünüyorum.
Okunmalı ve okutulmalı tavsiyemdir.
İyi okumalar...
Adını Sherlock Holmes’ün evi “221 Baker Street” ten alan 221B, salt edebiyat değil, “polisiye” kültürünün farklı kulvarlarına değinen, araştıran, sorgulayan bir kültür dergisi. İki aylık periyodlarla yayın hayatına devam ediyor. Dergi dizi/film eleştirilerinden çizgi romana, edebiyattan akademik araştırmalara uzanan geniş bir yelpaze sunuyor. Bunun dışında, polisiyeye dair doğru kabul edilen ama yanlış olduğuna inandığımız kimi kulaktan dolma bilgileri de çürütülmesini sağlıyor. “Polisiye edebiyatta kadın dedektif yoktur”, Polisiyenin ana mekânı şehirdir”, “Polisiye roman yazmanın şöyle kuralları vardır” gibi yanlış bilinen kalıpların neden yanlış olduğunu kanıtlıyor. Ama en önemlisi “Polisiye, edebiyat değildir”, safsatasını yok ediyor.
Derginin bu sayısında aşağıdaki konular ve yazılar bulunuyor.
LONDRA EKSPRESİ- Suç Müzesi’nde İz Sürmek- Elçin POYRAZLAR
ÇİZGİ POLİSİYE- BOZKIR Yazan: Levent CANTEK - Çizen: Murat BAŞOL
POLİSİYE FİLM- Mezar Taşları Arasında Biraz Dolaşalım mı Sevgili Okur? - Seda ÇINGAY
DEDEKTİFLER NE YER NE İÇER? – Sherlock Holmes – Fulya TURHAN
OSMANLI-TÜRK POLİSİYE ROMANINDA İŞLEVLER I - Başkahraman- Seval ŞAHİN
POLİSİYENİN İDEOLOJİSİ – KARA POLİSİYEYE İNANIN – Özgür ŞEN
RÖPORTAJ- Dünyanın Leşleri, Dünyada Gömülmeli- Söyleşi- Suat DUMAN
DOSYA - Dedektif Hikâyeciliğinde Altın Çağ, Kara Roman’a Yenildi mi? – Suphi VARIM
REMZİ ÜNAL’IN MACERALARI - Kapının Yanlış Tarafındaki Kedi - Celil OKER
SÖYLEŞİ – İttihatçıların Cinayetle İmtihanı - Adnan Kemal BAŞARAN Hüseyin ÇUKUR
VEDAT VE TEFO’NUN MACERALARI - Nur Hanımın Derdi - Algan SEZGİNTÜREDİ
EDEBİ CİNAYETLER - Tuhaf Ama Tanıdık Bir Cinayet - Yankı ENKİ
KUZEY RÜZGÂRI - Evet, Mıllennıum “Devam” Ediyor! - Ceyhan USANMAZ
POLİSİYE DİZİ - Katil Uşak Da Değil Artık Mıss Marple - Esra ERTAN
AHİR ZAMAN
Portekizli yazardan okuduğum ilk kitabın ilk sayfaları işte bu aradığım kitap, dedirtti ama bu heyecan pek fazla uzun sürmedi, sanki birer yemekti benim için bu kitap. Evet, aynen öyle, belki de ekşi hafif bir tatlı. Başlarda görünüşü ve damağa gelen ilk tadın hazzı bambaşka oluyor lokmaların devamı nedense o ilk deneyimdeki hissiyatı bozuyor daha iyisi yeniden inşa ediyor, bu okuduğum çoğu kitaptaki genel süreç: İnşa edilen ve edilmekte olan yapı ilk satırların ve sayfaların gölgesine bütünüyle özellikle de ortalarına doğru sığınmakla yetiniyor, onu aşamıyor. Ben şimdi bunun nedenini arıyorum, bu kitap bana bu konuda ciddi anlamda destek verdi, okurken fark etmemi sağladı üstelik okuma süreçlerinde ki bu deneyimi aktarmadan ki ben kendisi üzerinden deney yapmış bulunmaktayım. İlk başlarda işte aradığım tarz bu dedirtirken yavaş yavaş kendini soldurması tamamen olağan! İnsan her şeye alışır____haklılar, ben sıkıldım o kadar. Gerçi biraz da karakterin görüşleri etkili oldu, bu görüşler yer yer tekrara düştü, yer yer huzur dahi verdi! Eh, tabi huzursuzluğun kitabında huzur bulunca o kısa soluk alınan satır da bunalttı insanı.
Kitabın kendisine döneyim yazarın hayali olarak oluşturduğu yazarlarından birinin bilinç akışı aforizmaları deyip geçmeden gerçi aforizmadan çok kısa hikayesiz anekdot. Konu belli zaten, yaşamak! Ah, hayır, öyle değil! Bildiğimiz yaşamak değil. Uyuyan Adam'ı, Yer Altından Notları hatırlatıyor şayet uyuyanın sersemliği, yer altındakinin keskin virajlarını göz ardı edersek zira karakter eminsiz vücuda anlam yüklü kumaştan pelerin seriyor, uçmak için değil, yazar kendini izlemek istiyor olabilir ancak ben her cümleyi dikkatle irdelemek isteyebileceğim kadar oyuncu rolünü giremeyeceğim. Dedim ya yemek bu, belki de soğudu artık.
Nuriye Ecmel- Ne Gerek Var Dükkanı
Çocuk kitabı deyip geçme serimizden:) Yazarımız 
Merve Özcan yine yeteneğini konuşturmuş. Nuriye Ecmel serisinin diğer üç kitabının olduğu gibi bu kitabı da harikaydı. Günümüzün hastalığı olan sürekli alışveriş yapma, istek ile ihtiyaç önceliğini karıştırma sorunlarını çocukların gözünden harika bir şekilde anlatmış. Okurken hem eğlendim hem de kendimi sorguladım. Çocuk kitabı deyip geçmeyin önce büyüklere sonra küçüklere okutun:) Kitapta herkesin yaşına ve yaşantısına göre alacağı bir ders muhakkak vardır bence…
Merve Özcan yine yeteneğini konuşturmuş. Nuriye Ecmel serisinin diğer üç kitabının olduğu gibi bu kitabı da harikaydı. Günümüzün hastalığı olan sürekli alışveriş yapma, istek ile ihtiyaç önceliğini karıştırma sorunlarını çocukların gözünden harika bir şekilde anlatmış. Okurken hem eğlendim hem de kendimi sorguladım. Çocuk kitabı deyip geçmeyin önce büyüklere sonra küçüklere okutun:) Kitapta herkesin yaşına ve yaşantısına göre alacağı bir ders muhakkak vardır bence…