Bu memlekette, Kürt sorunundan yoksulluğa, hemen her meselede bir görmezden gelme, yok sayma alışkanlığı vardı. Bir muhalif kişi bunlardan söz ederse, sanki sorunları o yaratmış gibi ona öfke duyulurdu. Farklı düşünmek, çok zaman düşman kabul edilmenin nedeni olurdu.
serenad'ı okurken lise zamanlarimda beni içine çeken kitaplari okurken içimin kıpır kıpır olma ve her an okuyup hikayenin içinde kendimi kaybetme hissi var. kitabı bıraktığım anda devamini merak etme hissi tırmalıyor içimi. insanların aşık olunca karninda uçuşan kelebekler benim kitap okurken uçuşuyor :) kitap okumayi birakmamis olmama ragmen bu hissi bir süredir tatmamistim. çok iyi geldi bana. en sevdiğim mevsime de cok yakisti canim kitap 🤍