Sonra uzanıp tavanı seyretmeye başladım. Tavanın sıvasındaki izlerden şekiller türetmeye koyuldum. Tıpkı çocukken bulutları bir şeylere benzetmek gibi. Hangi buluta baksam at görürdüm genelde. Artık bulutları değil tavanı izler oldum. Büyüdükçe gökyüzüne bakmayı da bırakıyor insan. Pek bir şey değişmiş değil, tavandaki izlerde de at görüyorum hâlâ
Susuyorsam
Unuttuğumdan değil
Sevdiğimden susuyorum
Özlediğimden en çok
Kandığımdan değil
Yandığımdan susuyorum
Sana susuyorum yalnız
Bak yine susadım
Susuyorum
Sustum