Kitabı okurken gerçekten karakterin hissettiği duyguları kendiminkilermiş gibi hissettim ve aşırı utanç duydum. Kendini yüksekte gören bir insanın kendince iyilik adı altında ne kadar alçalabileceğini görmüş oldum kitabı okurken ve garip olan başlarda gerçekten söyledikleri çok anlamlı gelmişti. Sonra gördüm ki (ki bu benim hoşuma gitmese de sıkça düşündüğüm bir şeydir) herkes ait olduğu yere göre yaşamalı. Ayrıca kitabın dili aşırı güzeldi
‘’Fakat buna rağmen bu çocukların nasıl olup da başka birine bu derece ehemmiyet vererek bütün kafalarını onunla alakadar edebildiklerini anlayamıyordu. Bir insanı kendisi kadar, kendi düşünceleri, dertleri,korkuları ve noksanları kadar ne meşgul edebilirdi?,,
Sabahattin Ali’nin tüm kitapları gibi bu da çok akıcıydı. Edebi dilin güzelliğinden bahsetmiyorum bile zaten. Herkese tavsiye ederim
*spoiler* Kitapta en sevdiğim karakter Macideydi. Kendine has duruşu, özgüveni, sarsılmaz doğruları benim çok ama çok hoşuma gitti. Böyle olan bir insanın sırf aşkı için doğrularını çiğnemesi, onları esnetmesi; karşı tarafın seviyor oluşuna rağmen bazı şeyleri düşünmemesi, akıl edememesi bana çok dokundu. Macide çok daha iyisini hakediyordu.
İçimizdeki ŞeytanSabahattin Ali · Yapı Kredi Yayınları · 2019208,9bin okunma