Bazen bir sorun vardır ama sorun nedir bilemezsiniz bilemediniz bir sorunu çözemezsiniz çözemediniz bir sorunla suçlandıkça kabul edersiniz kafka babası tarafından sürekli zorbalığa uğradı ve sorunu asla bilmiyordu bunu dışa vuruyordu belkide kafka babası yüzünden bir sorun olduğunu düşündü ama sorunu bilmiyordu cevap alamadı sorunu o yüzden çözemedi ve sorunu kabulendi
Bu kitap benim gözümde bireyin ailesi ve dünya ya olan sorumluluklarını gösteren bir eser çalış patrona kazandır çalış ailene para getir ama bunları yapamicak hale geldiğinizde dönüşüm gerçekleşir insanlar size böcekmişsiniz gibi bakar bir böcek bilimci incelediği bu kitapda biz okurların aksine samsa nın bir hamam böceği olmadığını uça bilen bir tür olduğunu söyler bu hale gelen samsa kendini kabulense tüm sorun ve dertlerden uzaklaşabilirdi kafka burada babasının ona yaşattığı yetersizliği dışa vuruyor kendini kabulendirmeye odaklı ama kendini tanımaya odaklansa bu sorunları olmicak bizlerde kafkaya sahip olmicaktık belki
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sarı Duvar Kağıdı , ilk bakışta “dinlenme, sinirsel yorgunluk, iyileşme” hikâyesi gibi görünür; ama metnin asıl katmanı, iyileşme adı altında sistematik bir zihinsel çözülmenin nasıl üretildiğini anlatmasıdır. Anlatıcının sesi giderek daralan, içe kapanan ve gerçeklikle bağını ince ince kaybeden bir bilinç akışı üzerinden ilerler.
Metnin en başında yer alan yazar notu bu okumanın yönünü belirleyen bir çerçeve kurar. Hikâyeyi bir “delilik anlatısı” olarak değil, yanlış uygulanan bir tedavi anlayışının eleştirisi olarak konumlandırır. Yani daha en baştan mesele bireysel bir zihinsel çöküş değil, bu çöküşü üreten koşullardır. Anlatıcıya uygulanan “dinlenme” ve “hiçbir şey yapmama” dayatması, iyileştirme değil, tam tersine öznenin bastırılmasıdır. Bu yüzden metin, baştan itibaren tıbbi otorite ile bireysel deneyim arasındaki çatışmayı kurar.
Hikâyenin merkezinde iki baskı vardır: tıbbi otorite ve patriyarkal kontrol. Kocası aynı zamanda doktor olan anlatıcı, onun “ciddi bir şeyin yok, sadece sinirsel yorgunluk” teşhisine mahkûm edilir. Buradaki kritik nokta şudur: Kadının kendi deneyimi (acı, yorgunluk, huzursuzluk) sürekli geçersiz sayılırken, erkek otoritenin tanımı “gerçeklik” haline gelir. Bu, yalnızca tıbbi bir yanlışlık değil; deneyimin kim tarafından tanımlanabileceğine dair güç ilişkisini gösterir.
Anlatıcının tutulduğu oda ve özellikle duvar kâğıdı, hikâyenin en önemli sembolüdür. Başta sadece rahatsız edici, düzensiz ve “anlamsız” görünen desen, zamanla anlatıcının zihninde bir şeye dönüşür. Bu dönüşüm, deliliğin “bir anda kırılma” şeklinde değil, algının yavaş yavaş yeniden örgütlenmesiyle oluştuğunu gösterir. Duvar kâğıdındaki “kadın” figürü aslında anlatıcının bastırılmış halidir: toplumun, evliliğin ve tıbbın içine sıkıştırdığı benliğin dışa vurumu.
Metinde sık
Akıl ile Hurafenin Köşkündeki Savaş: Cadı Romanı Çözümlemesi
Cadı, Türk edebiyatında kendine has bir parodi-gotik roman. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın Garaib Faturası Külliyatı’nın ikinci kitabı (Gulyabani ilk kitap), 1912 tarihinde yayınlanmıştır, popüler realizm, natüralizm ve erken dönem gotik/korku unsurlarını harmanlamıştır. Kocasının ölümü ile dul kalan Fikriye Hanım dayısının evine geri dönmüştür. Yengesi başta olmak üzere Fikriye’yi evlendirmek isterler. Naşit Nefi Efendi adında bir talip bulurlar. Rahmetli ilk eşinden olan iki çocuğu, annesi ile birlikte İstanbulun Vefa semtinde ‘Uğursuz Konak’ olarak da akıllara yer etmiş büyük bir yalıda yaşamaktadırlar. İlk eşinin vefatından sonra pek fazla evlilik yapmıştır. Bulundukları semtte herkes Naşit Nefi Efendiyi iyi bilir, hakkında çıkan söylentiler pek geniş çevreler tarafından duyulmuştur. Çocukların anneleri Binnaz Hanıım’ın tekrar dirildiği ve bir cadıya dönüştüğü, konaktaki herkese musallat olup huzursuz vakitler yaşattığı konuşulmaktadır.
Eserin dilini anlamaya geçmeden önce o dönemde Türk edebiyatının dil yapısını inceleyelim. 1912 yılı, Türk edebiyatında dil açısından tam bir yenilenme, çatışma ve dönüşüm dönemidir. Bu dönemde edebiyat dünyasında birbiriyle çatışan farklı dil anlayışları hüküm sürmektedir.
I. Servet-i Fünun ve Fecr-i Ati’nin Ağır Yapay Dili
Bu metinlerde Arapça ve Farsça tamlamalar yoğunluktadır. Günlük dilde hiç karşılığı olmayan halkın anlamadığı bir dil hakimdir. Edebiyatın sadece yüksek zümrenin anlayabileceği bir sanat olduğunu savunurlar.
II. “Yeni Lisan” Dilde Sadeleşme Devrimi
1911’de Genç Kalemler Dergisi’nde Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem ve Ziya Gökalp 'Yeni Lisan' hareketini başlattılar. İstanbul Türkçesi esas alındı. Konuşma dili ve yazı dili arasındaki uçurumları kapatmayı hedeflediler.
III. Bağımsız Yazarlar
Bu iki
Oynanan Oyunun Sonu: Bir Kralın Kendiyle Yüzleşmesiİnceleme
Kral Kaybederse özelinde Kenan’ın karakterine baktığımızda, aslında "krallık" dediğimiz o kibrin, erkek egemen bir zihniyetin ve duygusal doyumsuzluğun ne kadar tehlikeli bir birleşimi olduğunu görüyoruz. Kenan karakteri, kendini bir merkeze koyan, hayatındaki kadınları ise sadece kendi boşluklarını dolduran veya egosunu besleyen "araçlar" olarak gören bir figür. Burada yapılan haksızlık, sadece kadınlara karşı değil, aslında sevgiye ve samimiyete karşı işlenen bir suç.
Handan’a gelecek olursak; o, Kenan’ın dünyasında en çok sömürülen ama aynı zamanda Kenan’ın içsel çöküşünün de anahtarı olan karakter. Kenan, Handan’ın sevgisini, sadakatini ve nezaketini bir tür "tedarik" gibi kullanıyor. Onun için kadınlar, sürekli bir ilgi ve hayranlık akışı sağlayan birer kaynak. Doyumsuzluğu o kadar derin ki; ne kadar sevilirse sevilsin, ne kadar ilgi görürse görsün, o içindeki boşluğu hiçbir kadının varlığıyla dolduramıyor. Çünkü sorun kadınlarda değil, bizzat Kenan’ın kendi ruhundaki "tüketici" mantığında.
Kadınlara yapılan haksızlık, tam bu noktada keskinleşiyor: Kenan, karşısındaki kadını asla bir birey olarak, kendi gerçekliğiyle görmüyor. Onları ya idealize edip bir tahta oturtuyor ya da o beklentiyi karşılayamadıklarında bir köşeye atıp değersizleştiriyor. Handan’ın hikâyesi burada çok trajik çünkü o, bu döngüde kendini var etmeye çalışırken, Kenan’ın duygusal bencilikleri tarafından bir anlamda "yutuluyor".
Kitaptaki o doyumsuzluk duygusu, insanın kendini sevmemesinden kaynaklanan bir dışa vurum aslında. Kenan, bir kadının sevgisini kazandığında, o sevgiyi hemen "sıradan" olarak kodluyor ve bir sonraki avına, yani o ulaşılmaz olanın peşine düşüyor. Handan’ın veya diğerlerinin yaşadığı haksızlık, Kenan’ın kendi yetersizliğini kadınların üzerinden sağaltmaya çalışmasıdır.
"Başka birine aşık olursam onu asla özgür bırakamam."
Tanıtımını gördüğümde o kadar aklım kaldı ki, alır almaz bekletmeden okudum. İyiki de öyle yapmışım gerçekten çok iyiydi tek eleştirim sonunun inanılmaz hızlı olmasıydı, bir tık daha geniş, duyguların daha hissettirildiği bir son olabilirdi. Dram çok seviyorum ben ya. İki karakterde kalbimde yer etti. Kitabı sadece bir aşk kitabı olarak düşünmeyin çünkü çok fazla his barındırıyor aile, kardeşlik, dışlanmışlık yanında farkındalık, adanmışlık, acı ve tabiki AŞK...
Wren; annesi babası küçükken ayrılmış, şimdilerde nişanlı, işinde başarılı bir mimar. Bir gün gözleri önünde -bir konuşmaya şahit olmasa da- bakışlardan nişanlısının yanında çalışan bir kadınla olan bağını görür, bunun ne anlama geldiğini içinde çözmeye çalışırken de nişanlısı gelip o kadına aşık olduğunu söyler. Ve böylece hayata dair planları düğünüyle beraber iptal olur. Yaşadıkları yerde onları sürekli el ele, mutlu görmeye başlayınca da annesi biraz kafasını dağıtması için babasının yanına gitmesini ister. Hikayemiz de böylelikle başlar aslında...
Babası da zamanında annesini başka biri için terk etmiştir, işte böyle durumlarda terk edilen sadece büyükler değil asıl etkilenen çocuklar oluyor. Babasının diğer eşinden olan kızıyla yakınlığını her gördüğünde kendini hep dışlanmış hisseden Wren'in o yüzden kız kardeşiyle aralarında hep bir nasıl derler uzaklık olmuş. Ama dışa dönük, çılgın kardeş bu boşluğu bu sefer kapatmaya niyetli, Wren'e yakın davranıp, geldiği gibi onu bara götürüp zaman geçirmek ister. İşte orda karşılarlar Anders'le de. Bir göz teması bir bakış yetmiştir aslında ama Wren daha yeni bir ilişkiden çıktığı için böyle bir şey düşünmek istemez. Ama bilirsiniz ki bazı şeyler elde değildir.
Anders; 4 yıl önce eşini kaybetmiş, formula
