Yabancılaşma ve dışlanma yüzünden tehdit altında olduğum duygusuna kapıldığımda, beni o anda tehdit eden olayın aslında yıllar önce olup bittiğini düşünmeye çalışırım (normalde), şansım varsa eskide kalmış o kafa karışıklığına güler geçerim.
Toplumda bir konuya ilgi duyan kişilerin sayısı azsa, derhal parçalanmaz bir kabuğun içine çekilip çeteleşmeye başlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Galiba en büyük ceza olurdu
William James’in yüz yıl önce yazdığı gibi: Eğer bir kişinin toplumda başıboş bırakılıp kimse tarafından fark edilmemesini sağlamak fiziksel olarak mümkün olsaydı bundan daha zalimce bir ceza vermek gerekmezdi. 
