Deniz
@dnzbktrk
ⓓⓝⓩⓑⓚⓣⓡⓚ
Kierkegaard okuyordu, felsefe okuyordu ve modernist akımın yazarlarını izliyordu. Joyce, Thomas Mann, Proust, Musil... İlgi alanı çok genişti artık ve çok yüksek düzeyde edebiyat konularıyla ilgileniyordu.
Geçmişte çoğumuz, yaratıcı imgeleme gücümüzü nispeten bilinçsiz bir biçimde kullandık. Çünkü, yaşamla ilgili içimizde derin bir biçimde yer etmiş olumsuz kavramlar yüzünden otomatik ve bilinçsiz bir şekilde yaşamdan hep yoksunluklar, engeller, sorunlar ve zorluklar bekledik; bunların kaderimiz ve kısmetimiz olduğuna inandık ve hayalimizde hep bu tip sahneleri canlandırdık. Böylece de, yaşamımızda şu ya da bu ölçüde onları yarattık.
Mutlu ailelerin hepsi birbirine benzer; her mutsuz ailenin mutsuzluğu ise kendine göredir.
Bir kuşun, oradan bir çöp, buradan bir ot, beri yandan bir yaprak toplayarak kendine bir yuva yapması gibi biz de bir kitaptan bir sayfa, bir filmden bir sahne, bir efsaneden bir bölüm, bir öğütten bir ders toplayarak kendimize bir kişilik yaparız. Yaptığımız kişilik, yuvanın kuşa uyması gibi bize uygundur, içinde kendimizi güvende hissettiğimiz, özlemlerimizi sığdırdığımız, bizi saran bir kişiliktir bu.
Sayfa 81
