sinem incecik
@dorry
Olduğum şeyle olmadığım şey arasında,hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasındaki boşluğum.”
Neden kitap okuruz? Bu soruyu kendine gerçekten soran var mı? Birşeyler öğrenmek,hayatı,dünyayı, varoluşumuzu sorgulamak,kitabın son sayfasını okuduktan sonra "ben ne okudum ya"diye altüst olmak...Benim için okumak;gerçek eserleri,gerçek yazarları okumak,okumak ve muhakeme etmek okumaktaki onceligim... Kitap okumak konusunda siz de aynı cevapları veriyorsanız kendinize,hayatınız boyunca okuyabileceğiniz en iyi kitaplardan biriyle karşı karşıyasınız,"Tatar Çölü..."
Kitabın konusuyla ilgili hiçbirşey yazmayacağım ilk defa. O kadar derin sorgulamalara götürdü ki beni,inanın sadece kendime sorular sorarken buldum kendimi... Hiç bitmeyecekmiş gibi yaşamamızı,planlarımızı sürekli erteleyisimizi,gunlerimiz son derece monoton ve duraganken bile,zamanın sandığımızdan çok daha hızlı ve acımasızca gittiğini ... Ve çok istediğiniz şeyleri beklemekten vazgecmemizin belki de en doğrusu olacağı,onun bize geldiğinde ise herşey icin belki de çok geç olacağı...
Eğer herkese hayatında bir kitabı okutabilme şansım olsaydı,işte bu "Tatar Çölü "olurdu.
"Sadece geceleri dışarı çıkıyormuş diyorlar. Peki anlayabilir misiniz neden? Evin bulunduğu yer geceleri hiç tekin değilken..."
"Onun için asıl tehlikeli olan gündüzler...çıplak gözle görülebileceği haller."
"Çirkin veya sakat mıymış? Görünmesini istemediği bir hali mi varmış?"
"Hayır sadece üzgünmüş, çok üzgün..."
21 ince ince delirtilen kadın, 21 kalp burkan öykü , 21 varoluş kabusu... O kadar etkileyici öyküler var ki içinde sindirmek zaman alıyor. Acımasız gerçeklerle yüzleşmek gibi bu kitabı okumak...
"Beş sevim apartmanı "romanıyla tanıdığım ve çok sevdiğim Mine Söğüt ün bu öykü kitabını da beğendim,her bir öykü içime işledi,ancak kitabı hassas bir döneminizde okumanızı önermiyorum.
Kitabın içindeki çizimler de çok başarılı,kitabın kasvetli havasını çok güzel yansıtıyor.
"Tüm kadınlar delidir.
siz sadece size gösterdikleri kadariyla onlar hakkinda fikir sahibi olursunuz!
Çok merak ettiğim ve sonunda okuyarak çok mutlu olduğum,kesinlikle okumanızı tavsiye edeceğim bir klasik ile geldim size,"Canavar"
Baş kahramanımız nam-i diğer canavarımız Henry Johnson,kasabanın en saygın hekimlerinden biri olan Tresscott 'ün çiftliğinde seyis olarak çalışmaktadır. Aile fertleri tarafından da çok sevilen genç siyahi Henry,bir gün çiftlikte çıkan yangında küçük Jimmie yi alevlerin arasından kurtarmak için korkusuzca yangının içine dalar.
Bu yangından Henry malesef ağır yaralı olarak kurtulur ve yüzünde, kendisinden iblis kadar korkulacak yaralarla hayata döner. Oğlunu kurtardığı için Henry e elinden gelen herşeyi yapmaya çalışan Tresscott onu malesef toplumun on yargıları ve irkciligindan ne kadar koruyabilecektir?
Asıl canavar yüzü yanan Henry mi,yoksa onu acımasızca dışlayan diğer insanlar mıdır?...
Nazim Hikmet,"Resimli Ay"dergisinde gorev yaptigi vakitler Omer ve Leyla adinda dunya guzeli bir ciftle tanışır. Dostluklari zamanla ilerler ve hem birbirlerine hem de savundukları davalarında birbirlerine yol arkadaşı olurlar...
Ikinci Dunya savaşının Dünyada tüm acımasızlığıyla devam ettiği bir dönemi anlatan kitapta,hem döneme dair dünyada olup bitenleri, hem de Nâzım 'in ve arkadaşlarının yaşadıklarını;dostluğu,sevgiyi,hayatta kalma mücadelesini bu kitapta bulacaksiniz .
Romalı devlet adamı ve düşünür Cicero,eserde tanıdığı insanları kurgusal olarak bir araya getirip,dostluğun faydaları ve sınırları hakkında öğütler vermiş. M.Ö.verilen bu öğütler eminim dostluğa önem veren herkesin hoşuna gidecek türden.
Öncelikle sadece ‘iyi insanlar’ın arasında dostluk olabileceğini düşünen Cicero,ikinci olmazsa olmazın ‘erdemli bireyler’olunmasının altını çiziyor. Hiçbir fayda beklentisine girilmeden,dürüstlükle,güvenle,iyi niyetle kurulan dostlukların da ömürlerin son gününe kadar yaşayacağına inanıyor.
Bir de Dünya kadar malınız olsa da paylaşacak dostunuz yoksa dünyanın en fakirisiniz diyor Cicero. Ne kadar da doğru değil mi? Ancak belli ki o dönemlerde de parayla,makamla kışkıran tipler varmış ki onları da rezil hayvan sürülerine benzetiyor. Böylelerinden arınabilmek için de yaşımız ve karakterimiz oturduğunda kendimizle kalıp sıkı bir eleme yapmamız gerektiğini ifade ediyor.
Cicero’nun dediği gibi dostluğu yaşamdan çıkarırsanız güneşi aydan çıkarmış olursunuz ve bu hayatta dostluktan daha iyi ve güzel bir şeyimiz yok maalesef. Sizin de hayatınızda güzel dostlarınız varsa onları koruyun ve hiç kaybetmeyin. Hayat bazen hiçbirimize ikinci bir şans tanımayabiliyor.
