Ağac altında, ay işığında bir-birinə sığınan sevgililəri yad nəzərdən qoruyan gecə.. öz yumşaq yastığı ona zindan kəsilən, ağır xəstərin dərdinin üstünə dərd gətirən gecə..oğrulara əyrilərə himayədar olan,öz xəstəsinin keşiyini çəkənlərə cəhənnəm kəsilən gecə.. Xərçəng xəstəliyindən vəfat etmiş bir xəstə bu sözləri əbəs deməmişdi: “Ey olan aləmə dost, mənə zindan gecələr”
Kitap Alıntısı
Turana Doğru(6)
Salam olsun qoşa Bəylər, Siztək ucalmaq istədik! Boy boylasın Dədəm Qorqud, Qurtarıb bu dərd, ələmdən, bəd qələmdən, Yurdumda qalmasın yağı! Alacağıq Qarabağı!. Alacağıq Qarabağı!. Turan yolu Qarabağdı, Zəfərə burdan başlayaq. Kərkükdən, Ərkdən başlayaq, Təbrizimin gözü yolda, Dəmir barmaqlıqlar qolda. Yatıb illərin yaddaşı, Oyadaq dostu, qardaşı. Bir simə vursun yazılar, Bir dizdən qalxsın qazilər. Çıxdım ucasına seyran eylədim , Dost ilə gəzdiyim çöllər pərişan. Tək başıma olsam qəm çəkməz idim, Bir mən deyil, cümlə ellər pərişan! Cəvahir, bu ağrı, bu sitəm nədir? Dünya beş gün deyən bir bəhanədir. Bizə Turan gərək, Turan xanədir, Yolumuz imana, inama doğru, Yolumuz Turana, Qurana doğru!
Reklam
Ürək dostun az isə... bircəsini barı tap, Qəmlərini silməyə bir könül qəmxarı tap. Qəm yemə, qəmlərinə ortaq olanın varsa, Dərdin boynunu sındır, bir həmdərd tapılarsa, Ey dərdə ilişənlər, qəmə əsir düşənlər! Sizə dost dəyanəti dayaq deyilmi məgər? İki nəfəs tutuşsa, tapsalar bir-birini, Bir anda min kədərin qırarlar dizlərini.
Sayfa 67
Şiir
“ Ürək dostun az isə... bircəsini barı tap, Qəmlərini silməyə bir könül qəmxarı tap. Qəm yemə, qəmlərinə ortaq olanın varsa, Dərdin boynunu sındır, bir həmdərd tapılarsa, Ey dərdə ilişənlər, qəmə əsir düşənlər! Sizə dost dəyanəti dayaq deyilmi məgər? İki nəfəs tutuşsa, tapsalar bir-birini, Bir anda min kədərin qırarlar dizlərini. “
Sayfa 67·Kitabı okudu
Təki qonaq hörmətlə yola salınsın. Qartallı Dərədə adətdir: ən yaxşı yorğan döşəyi qonaq üçün saxlarlar. Ən ləzzətli yeməyi qonağın qabağına qoyarlar.
Sayfa 11·Kitabı okudu
"Nədənsə özünə korluq vermək, nədənsə çəkinmək, nədənsə utanmaq, nədənsə həya eləmək, nədənsə xəcalət çəkmək, nədənsə peşmanlıq çəkmək, hər şeyi ürəyinə salmaq, hər şeyi özünə dərd eləmək, başqalarının fikri ilə oturub-durmaq, bunu yesəm, bunu içsəm, bunu desəm, bunu eləsəm, camaat nə deyər haqqında fikirləşmək böyük axmaqlıqdır. Son vaxtlar mən də belə idim. Özümü bu qədər əldən salmağım, həyəcanlanmağım, hər şeyi ürəyimə salmağım, əzab-əziyyətə qatlaşmağım da axmaqlıq imiş..."
Sayfa 296 - Teas Press·Kitabı okudu
Reklam
Reklam