TÜRKLER
Kitabın 316-317. Sayfalarında Ivan karakteri üzerinden Dostoyevsky, Türkler hakkındaki olumsuz propagandasını yine konuşturmuş. Dönemin siyasi havası göz önüne alındığında (19.yy) yaptığı yanlı yazımlara şaşırmamak gerekiyor belki de. Ama yine de böyle bir büyük yazarın yanlı ve dayanaksız propagandası insanı tuhaf hissettiriyor.
Felsefe Final Boss
Karakterlerin en derin dusuncelerine kadar ve onlarin o zaman ki topluma kattigi degerlerine kadar oyle anlatmis ki Dostoyevsky, anlatamam.
Agir dilini gecince, ortaya cok ustune dusunulmus karakterlerin gelismelerini okuyorsun. Alyosa, Dmitri, Ivan ve Smerdyakovun nasil bir karakter olarak gelistiklerine dair derinlerine inilmis bir kitaptir bu. Insanin hayati ve dini sorgulamasini cok iyi bir sekilde abartmis Dostoyevski.
Gece gece yaziyorum, o yuzden tamamen yazamam dusuncelerimi. Sadece bil ki, kitap gunumuze kadar yine anlasilir dusunceler barindiriyor. Yani zamanina gore cok ileri, insanlarin zaman aralaginda olusan (mesela 1880-2026 arasindaki) anlasilmazligi kirmis bir kitaptir.
Dostoyevskinin felsefesini seviyorsan ve uzun uzun din ve hayat felsefesini konusan karakterlerini okumak istiyorsan, oneririm.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tolstoy gözümde tartışmasız en büyük entelektüel yazardır. Her yazar bir konuda öne çıkar ve ün kazanır. Ama Tolstoy hayatın bütün alt başlıklarına hakim bir insan. Bazıları onu Dostoyevsky Ile karşılaştırsada onun karşısına getirilecek bir yazarın olduğunu düşünmüyorum. Rus ve dünya edebiyatı için paha biçilmez bir yazar.
Ah Nastyenka Ahh...Araştırma-İnceleme
Bu bir uzun öykü kitabı ve içerisinde 5 tane öykü var, 5'i de birbirinden güzel. O yüzden kendime mi şaşırayım öykü seviyormuşum meğer diye yoksa ilk kez Dostoyevsky okuyorum ondan mıdır? Bilmem... Kitabın tabi ki en dikkat çeken öyküsü Beyaz Geceler öyküsü. Anlatayım.
İsmi verilmeyen yalnız ve hayalperest bir adam, Petersburg sokaklarında dolaşırken ağlayan bir kadınla(Nastyenka) tanışırlar ve 4 beyaz gece de hikayeleri sona erer.
Hayalperest yalnız adamımız, hayallerde yaşayan 1 dakika da kafasında senaryolar yazan yani şimdiye göre overthink leyen bir adamdır, Petersburg da dolaşırkan ağlayan bir kadına denk gelir ve aralarında samimi bir bağ oluşur.
İkinci gecede buluşmaya karar verirler ve Nastyenka kendi hikayesini anlatır. Büyükannesiyle yaşayan genç körpe bir kız, öyle bağlı ki babannesine yanından ayrılmamak için etekleri bile birbirlerine dikili. Nastyenka zamanında üst evlerine taşınan bir adama aşık olur ve adamın kendine olan hoş ve yardımsever tavırlarından etkilenir ve Nastyenka adama aşık olur fakat adam gelince evleneceklerini söyleyerek şehirden gider. Garibim Nastyenka onu bekler.
Bu bekleyiş ve gelmeyişin sebebiyle ağlayarak evine giderken hayalperest adamımızla tanışır (hikayede adı yok).
Adam kıza aşık olur fakat Nastyenka hala o kiracı adamı sevmekte. Fakat hayalperest adamında sevgi şeklini çok sever. Hikayesini hayalperest adamımıza anlatır. Adamın içi yanar ama yine de sevmeye hatta bir aile kurmaya heveslidir. Nastyenka'ya o kadar çok yardımı dokunur ki kadın bu minnettarlıktan ve artık eski sevdiğinin gelmeyeceğinin umudunu kaybederek Hayalperest adamımızla evlenmeyi onaylar fakat tam bu kararı alırken eski sevdiceği Nastyenka için gelir. Nastyenka, hayalperestimizin yanına gelir ve yanaklarına kocaman bir öpücük kondurur ve yıllardır
Böyle şeyler ancak romanlarda olur…
Hayat bir tesadüfler silsilesi mi?
Tarih tekerrürden ibaret mi?
Yoksa kaderimizi yazmak bizim elimizde mi?
Fyodor Dostoyevski nin daha önce okuduğum, büyük ihtimalle olayların tekrarından sıkılıp, hafızamda yer vermediğim bir kitabıydı kendisi. Yeniden okudum ve gerçekten olayların birbirini tekrar etmesi bir yerde sıktı ama devam ettim.
İnsanları kaderlerini kendileri belirleyebilir mi? Ya aşk sandıklarımız?
Eserimiz Ivan adlı bir yazarımız ile başlıyor( büyük olasılıkla Dostoyevsky)
Annesini babasını kaybetmiş bir kimsesiz. Çocukları olmayan bir aile evlat edinir ve ailenin sonradan bir kızları olur.
Ivan Nataşa’ ya ( üvey kız kardeşi) aşık olur ve Nataşa’nın prensin oğlu Alyoşa ya aşık olmasıyla olaylar başlar.
Ivan’ nın olayı ise yaşlı bir dilencinin ölmesiyle başlar.
1837 yılının aile ve toplum ilişkileri, çarpık ilişkiler, çıkar ilişkileri, bu ilişkilerin ince ruhlu insanlar üzerindeki olumsuz etkileri, ve kader.
Kitabı özetlemek istemediğim için burada noktalıyorum.
Bu arada “Dostoyevsky ‘ nin Ezilenler kitabında bahsettiği iddia edilen “Aslan-Ceylan” hikayesi kesinlikle bu kitapta yer almamaktadır. Sanal ortamda her duyduğunuza inanmayın
Keyifli Okumalar.
Fyodor Dostoyevski nin daha önce okuduğum, büyük ihtimalle olayların tekrarından sıkılıp, hafızamda yer vermediğim bir kitabıydı kendisi. Yeniden okudum ve gerçekten olayların birbirini tekrar etmesi bir yerde sıktı ama devam ettim.
İnsanları kaderlerini kendileri belirleyebilir mi? Ya aşk sandıklarımız?
Eserimiz Ivan adlı bir yazarımız ile başlıyor( büyük olasılıkla Dostoyevsky)
Annesini babasını kaybetmiş bir kimsesiz. Çocukları olmayan bir aile evlat edinir ve ailenin sonradan bir kızları olur.
Ivan Nataşa’ ya ( üvey kız kardeşi) aşık olur ve Nataşa’nın prensin oğlu Alyoşa ya aşık olmasıyla olaylar başlar.
Ivan’ nın olayı ise yaşlı bir dilencinin ölmesiyle başlar.
1837 yılının aile ve toplum ilişkileri, çarpık ilişkiler, çıkar ilişkileri, bu ilişkilerin ince ruhlu insanlar üzerindeki olumsuz etkileri, ve kader.
Kitabı özetlemek istemediğim için burada noktalıyorum.
Bu arada “Dostoyevsky ‘ nin Ezilenler kitabında bahsettiği iddia edilen “Aslan-Ceylan” hikayesi kesinlikle bu kitapta yer almamaktadır. Sanal ortamda her duyduğunuza inanmayın
Keyifli Okumalar.
Acının içinden geçmek istiyorsanız kesinlikle tercihiniz Dostoyevsky olmalı :)
Okuduğum her kitabından sonra hissettiğim kahramanlar değil hep Dostoyevsky oluyor… Her zamanki gibi her kahraman insanı farklı bi açıdan ele alarak işlenmiş, uzun uzun betimlenmişti. Akılda kalan bir iki cümle yine bize hayatı sorgulattı.
Okuduklarımı bu kadar hissettirdiğin için teşekkürler Dostoyevsky