Kitapsever...
@dreamswithbooks
The most valuable thing you can make is a mistake - you cant learn anything from being perfect.
En sevdiğim karakter Zezem için...#129387728
Öğretmen
Lisans
365 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Eksilmekteyim bu günlerde...Hayat
Bugünlerde bir arınma çabasındayım. Maddi, manevi bir arınma... Üstüme yük kalmış, omuzuma sancı bırakmış herşeyi atasım var...Herşey çok fazla gözümde, maddeler dünyamı ele geçirmiş gibi. Çığlık, çığlık bir azalma isteği günlerdir. Eskitip kıyamadığım, yenisini açamadığım, üstüme yakıştıramadığım, küflü dolop köşelerinde varlığıyla içimi bunaltan herşeyden kurtulasım var. Nedir bu içimdeki maddeye tutunma telaşı. Sabahına çıkmaya garantimiz olmayan hayatın, yıllarını dolduracak hırsla eşya biriktirme hırsım. İndirimde diye dolaba tıktıklarım, senede bazen bir kere giyilmeye sıra gelmeyen kıyafet yığınlarım. Nedir üstünü eşyayla kapatıp, kimse görmesin diye haykırdıklarım. Gerçekten bilmiyorum....
Ama yaşayacaklarımı bilir gibi çok azaldım bugünlede. Eskileri attım mesela, yenileri açtım belirsiz bir geleceğe bekletmek yerine. Kullanıyorum kullanmadığım ne varsa, hayatın beni eskittiği gibi eskitiyorum hepsini. Hıncımı alıyorum eşyalardan, bekleyip üstüme yük kalanlardan....Kullanılmamış çarşaflar çıkarıyorum dolaptan, güneşli sabahlara seriyorum çiçek desenlerini...
Dolaplara, çekmecelere yükledim hıncımı. Bugünlerde yapamadıklarımın acısını onlardan çıkarıyorum. Eksikliğimi kapatırcasına, onlardan eksiltiyorum. Eksiliyoruz birlikte bu hayatta, onlar yüklerinden ben acılarımdam, zamansa çaldıklarından. İç hesaplaşmalarımı çöp pasetlerine koyup kapıya bırakıyorum tüm bu fazlalıkların içinde. Eksikliklerimin acısını fazlalıklarımdan çıkarıyorum.. Eskilerimi atıyorum kıyafet kumbaralarına, kazaklarımı, eşarplarımı, ayakkabılarımı... Bizim eskilerimiz başkasına yeni olur mu bilmiyorum,hayatın nankörlüğünü biraz da burdan tutuyorum...
Acılarımı azaltıyorum aslında bugünlerde ben. İçime sığdıramadıklarımı koyuyorum kapı önüne. Benim derdim başkasına çare olur mu bilmem
Kitapsever...
Aminn Rabbim tüm darda olanlara ferahlık nasib eylesin🙏
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gece Açan Çiçekler, Tarık Tufan’ın kaleminden çıkmış bir roman olmanın ötesinde; insanın içindeki kırık yerleri usulca yoklayan, acıyı bağırmadan anlatan bir iç yolculuk gibi.
Kitabı okurken en çok hissettiğim şey sessizlik oldu. Gürültülü bir acı değil bu; daha çok insanın gecenin bir vaktinde kendi içine çekilip, kimse görmeden ağlaması gibi. Karakterler konuşmaktan çok susuyor, ama o suskunlukta yılların pişmanlığı, yarım kalmış sevgiler ve söylenememiş cümleler birikiyor. Tarık Tufan, kelimelerle bağırmak yerine fısıldamayı tercih eden bir yazar; bu romanda da fısıltılar çok güçlü.
Konağın atmosferi adeta yaşayan bir karakter gibiydi. Duvarları sır saklıyor, kapıları geçmişe açılıyor. Okurken sanki yalnızca bir hikâye okumuyor, bir mekânın ruhuna dokunuyormuşum gibi hissettim. Özellikle aile bağları, kardeşlik, terk ediliş ve affedememe temaları beni derinden etkiledi. Çünkü bu duygular sadece roman kişilerine ait değil; hepimizin hayatında bir yerlerde sessizce duruyor.
Derviş Ali’nin hikâyesi ise romana ayrı bir ruh katıyor. Saf bir aşkın, zamanın ve kaderin karşısında ne kadar çaresiz ama aynı zamanda ne kadar güçlü olabileceğini gösteriyor. Bu bölüm, romanın manevi ve duygusal derinliğini artıran en dokunaklı katmanlardan biri.
Bence Gece Açan Çiçekler, hızlı tüketilen, çabucak bitirilip kenara bırakılan bir kitap değil. Yavaş okunmalı, bazı cümlelerde durulmalı, hatta bazen kitabı kapatıp insan kendi hayatına dönüp düşünmeli. Çünkü bu roman, okurun kalbine sorular bırakıyor:
Affetmek mümkün mü? Geçmiş gerçekten geride kalır mı? İnsan kendisinden kaçabilir mi?
Kısacası bu kitap, kalbi olan ama kalbi kırılmış okurlar için yazılmış gibi. Sessiz ama çok derin, sade ama çok ağır, hüzünlü ama umutlu bir roman.
Kitapsever...
Kalemine sağlık kuzum içe dokunur bir inceleme olmuş😍
Eksilmekteyim bu günlerde...Hayat
Bugünlerde bir arınma çabasındayım. Maddi, manevi bir arınma... Üstüme yük kalmış, omuzuma sancı bırakmış herşeyi atasım var...Herşey çok fazla gözümde, maddeler dünyamı ele geçirmiş gibi. Çığlık, çığlık bir azalma isteği günlerdir. Eskitip kıyamadığım, yenisini açamadığım, üstüme yakıştıramadığım, küflü dolop köşelerinde varlığıyla içimi bunaltan herşeyden kurtulasım var. Nedir bu içimdeki maddeye tutunma telaşı. Sabahına çıkmaya garantimiz olmayan hayatın, yıllarını dolduracak hırsla eşya biriktirme hırsım. İndirimde diye dolaba tıktıklarım, senede bazen bir kere giyilmeye sıra gelmeyen kıyafet yığınlarım. Nedir üstünü eşyayla kapatıp, kimse görmesin diye haykırdıklarım. Gerçekten bilmiyorum....
Ama yaşayacaklarımı bilir gibi çok azaldım bugünlede. Eskileri attım mesela, yenileri açtım belirsiz bir geleceğe bekletmek yerine. Kullanıyorum kullanmadığım ne varsa, hayatın beni eskittiği gibi eskitiyorum hepsini. Hıncımı alıyorum eşyalardan, bekleyip üstüme yük kalanlardan....Kullanılmamış çarşaflar çıkarıyorum dolaptan, güneşli sabahlara seriyorum çiçek desenlerini...
Dolaplara, çekmecelere yükledim hıncımı. Bugünlerde yapamadıklarımın acısını onlardan çıkarıyorum. Eksikliğimi kapatırcasına, onlardan eksiltiyorum. Eksiliyoruz birlikte bu hayatta, onlar yüklerinden ben acılarımdam, zamansa çaldıklarından. İç hesaplaşmalarımı çöp pasetlerine koyup kapıya bırakıyorum tüm bu fazlalıkların içinde. Eksikliklerimin acısını fazlalıklarımdan çıkarıyorum.. Eskilerimi atıyorum kıyafet kumbaralarına, kazaklarımı, eşarplarımı, ayakkabılarımı... Bizim eskilerimiz başkasına yeni olur mu bilmiyorum,hayatın nankörlüğünü biraz da burdan tutuyorum...
Acılarımı azaltıyorum aslında bugünlerde ben. İçime sığdıramadıklarımı koyuyorum kapı önüne. Benim derdim başkasına çare olur mu bilmem
Kitaptan Kelâma isimli okura yanıt verildi
Kitapsever...
Canım benim teşekkür ederim, dert yüreğe değince kaleme de düşüyor işte nacizane❣️
Bu da benden Zeze' ye....
Kitabın adı " Güneşi Uyandıralım " ama
" Büyükler güneşi uyandırmayı bilmez." demişti Zeze kitabın sonunda. Haklı da aslında; biz büyükler çocukların güneşini çaldık, karanlıklara çağ açıp onları fenersiz bıraktık. Şimdi güneş nasıl uyandırılır nerden bilelim?...
Şeker Portakalı kitabının devamı olan kitabımız Zeze ' nin son çocukluk ve ilk ergenlik maceralarını yine Zeze' nin o kendine has hüznüyle, yüreğinize dokunarak anlatıyor. Zeze yine yaramaz ve yine hayalperest... Hayatın kazdığı karanlık çukurlardan hayalleriyle çıkmaya çalışırken gerçeklerin acımasız soğuğunda üşüyen bir çocuk. Gerçek hayatta bulamadığı sevgiyi, yine bu kitapta da hayali arkadaşlarında- Cururu kurbağası ve bir şarkıcı olan Maurice- arıyor. Özellikle hayallerinde baba karakteri yerine koyduğu Maurice ile ilgili olan bölümler bir babanın insan hayatına neler katacağı yada hayatından neleri çalacağının kanıtı gibi. Bir çocuğun başını okşayıp, yanağına sıcak bir öpücük kondurup iyi geceler dileyen bir babası varsa dünya hazineleri onun önünde demektir.
Aslında kitap hakkında uzun uzun anlatacaklarım yok; çocuk olan, çocuk kalan tüm yürekler severek okuyacak, kendilerine dersler çıkarıp yavrularına en güzel miras olarak sevgi bırakacaklarına bir kez daha iknâ olacaklardır.
Benim asıl yazacaklarım, asıl cümlelerim Zeze' ye ve yeryüzündeki tüm Zezelere....
Ah benim küçük Zezem hani birgün " Çok mutsuz bir çocuğum ben" demiştin ya; Şimdi sana bir sır vereyim Zeze artık büyükler de çok mutsuz. Mutluluğa giden yollarımızı kaybettik galiba. Uyandıramadık içimizde karanlıkta boğulan umut güneşini, veremedik can suyunu, yeşertemedik yeniden... Azıcık gözünü açacak olsa "kapat" diyerek karanlığımıza itti bilmediğimiz kanlı eller.
Şimdi gel desem sana, kırılan kanatlarımızı saralım,
Meryem şermet isimli okura yanıt verildi
Kitapsever...
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Yüreğe dokunabildiysek ne mutlu😊
* * *
... /esasen nereye gittiğini bilmeden yürüyor, kendine kavuştukça tükendiğini hissediyordu. Geri kalan ömrünün kaçıncı gününde olduğunu düşündü, telafisi olmayan, yaşayamadığı ne varsa hepsini özledi. Kendi kendine konuştu.
" Ya büyük bir dalgınlıksa hayat..."
* * *
Kitaptan Kelâma isimli okura yanıt verildi
Kitapsever...
İyi ki can arkadaşım, sende iyi ki varsın her daim😍