Herkes hayatın ağırlığından, ıstırabından ve kötü koşullarından yakınıyor ve kimse hayatı inşa etmek, onu daha iyi yapmak için bir şey yapmak istemiyor.
Çocukları belki iyi besliyorsunuz, giydiriyorsunuz, onların sağlıkları için kaygılanıyorsunuz ama çocuk aklının ve çocuk ruhunun sağlığını, temizliğini, beslenmesini çok az düşünüyorsunuz. Gerçekten de, çocuklarımızın olduklarından daha kötü olmamalarına şaşmak lazım.
Öncelikle kendi anadilimizi okumalı ve korumalıyız; onu korursak kendimizi halk olarak hissederiz. Eğer atalarımızın dili kaybolursa, halk da kaybolup gider.