Dünya Balakisiyeva
@dunyyabl
23 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Bir Yazar Bir Kitap
Dedemin Defterleri
* Çocuktum. Nineme göre. Bana kalsa ne çocuk ne gençtim. Oyun oynayacağım zaman koca genç kız, fikir beyan edeceğim zaman dünkü çocuk. Şimdilerde ergenlik deniyor, komşumuz İhsan yenge araf günleri derdi. 11
* Öldüğünde arkasında kırk iki defter bırakan dedem, ya diye başladığım cümleyi yarım bıraktırmasa, neden yazıyorsun diyeceğim / diyecektim. 12
* Altan Erbulak ile Orhan Boran mesela. Çek Soruyu Bil Doğruyu isimli yarışma programını 13
* Ehem mühimme müreccahtır. Babamı hiç kimse duymuyor. Babam, bunu anlarsınız belki dercesine sesini biraz daha yükseltiyor: Mühimi eheme tercih etmek olmaz. 13
* Sesini çıkarmıyor ninem. Erkek milletini sessizce yöneteceksin diyen kuşağın son temsilcilerinden çünkü. 14
* Ninem, bunlar altı kızkardeşmiş, hepsi şarkıcıymış diyor. Dedem, analarına babalarına yazık, bir Kur' an okuyanları yok demek ki arkalarında diyor. İkisi birden bana bakıyor; arkalarından Kur' an okuyacak mıyım? 14
Ayhan Abi ve Bal Hatun
* Mehmet Öğretmen’in, evinin kapısını açık tutmak gibi bir alışkanlığı vardı. Bütün mahallenin ödünç kitap deposu olarak, hastalara iğne vurulan sağlık ocağı olarak, yaşlı genç, çoluk çocuk herkese Kuran okumayı öğreten olarak... Onun evi bir tekke, bir han, tam tekmil kamusal bir kapı, kamusal bir yapıydı.
Mehmet Öğretmen’in evinden on kuruşa bir kitabı ödünç alır, on gün sonra iade ederdik. Sonra hepimizin verdiği on kuruşlar birikir, yaz ise dondurma kış ise kabuklu fıstık alınırdı; Mehmet Öğretmen’in portakal sandıklarının birinin içine kabukları atar, diğerlerini ters çevirerek tabure niyetine üstüne oturur, birini de ortaya masa yapardık. Ortaya masa niyetine yerleştirdiğimizin üstünde kum saati olurdu. Kum saati akana kadar her birimiz, okuduğu kitabı herkesin anlayacağı şekilde anlatmak zorundaydı. 16
*
PROFİL
