İşte güzel kızlarım, İtalya'nın bu 150. doğum gününde yüreğimin ta derinlerinde yeşeren bir arzum var. O da genç kadın ve erkeklerden oluşan, Avrupai bir bakış açısıyla yetişmiş olan, siyasi diyalektiği mahvetmiş olan ve yirmi i yıldan yıldan bu yana Bay B.ye karşı çığrından çıkmış olan mafyavari aileyi kayırma ve Pavlov mekanizmasını örtbas edebilecek bir politikacılar sınıfının doğuşunu görmek istiyorum. Hâlâ pek çok kişinin göklere çıkardığı üzere, bir davranışın arı ve duru oluşunu garanti eden siyasi imzalar değildir; bu ancak bireyin kendi vicdanı ile ilişkisiyle ortaya çıkabilir. Ülkemizin Külkedisi ya da bir öpücükle uyandırılacak Uyuyan Prenses'i, vicdandır. Ortak hayrımız adına yapılacak hareketlere izin verecek olan odur. Vicdan ölçülmez, rengi yoktur, kendini ortalıkta sergilemez, ne demagojik ne popülisttir ama belki de bireysel vicdanın uyanışı insanın kendi görevini böylesi doğru olduğu için doğru dürüst yapması- rotayı değiştirmek için izlenmesi gereken yolu açacaktır