Merhaba
Bugün sizlere Burhan Cahit Morkaya'dan birbirinin devamı olan iki kitapla geldim Kızıl Serap ve Ayten ;
𝗞𝗜𝗭𝗜𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗔𝗣:Ayten, ideal aşkı ve sadakati ararken toplumsal önyargılar ve hayal kırıklıkları nedeniyle erkeklere güvenini yitirir.Eserin ana teması, Cumhuriyet'in ilk yıllarında kadının ekonomik bağımsızlık mücadelesi ve ataerkil toplumun ahlak anlayışına karşı direnişidir.
Aldatılmaya tahammül edemeyen Ayten, boşanarak annesinin evine döner. Ancak orada beklediği anne şefkatini bulamayınca, ablasıyla birlikte Yeniköy'deki köşke yerleşir. Hayatına giren erkeklerden yana yüzü gülmeyen Ayten'in yaşadığı hatalar, erkeklerin iç dünyası ve sadakat arayışı bir kez daha sorgulanır. ( Yer yer Ayten'e kızacak hatta bu kadar olmaz diyeceksinizz )
𝗔𝗬𝗧𝗘𝗡: Bu devam romanı, Cumhuriyet dönemi kadınının konumunu ve anne-kız ilişkisini işler; ilk kitaptan bağımsız okunabilir.
Kendi travmalarının kızına geçmemesi için onu koruyan Ayten ,güçlü bir varoluş mücadelesi verir.
Yazar, bu eseriyle birçok kıza "Ayten" isminin verilmesine öncülük etmiştir. Roman, dönemin ağır diline zıt olarak akıcı, samimi ve duru bir Türkçe ile yazılmıştır.
Anne ve kızının İstanbul'dan Paris'e uzanan hayat mücadelesini konu alan bu kitap, ilk esere kıyasla daha sade ve sakin bir anlatıma sahipti.Bazı yerlerde çok tekrara düşmüştü bu yüzden ilk kitabı daha çok sevdim.
Ayten romanında İstanbul ve Paris'in karşılaştırılması,modern ve ideal kadın anlayışına bir yaklaşımdı.
Bu süreçte Türk kadınının yaşadığı süreci almış.
ᴏᴋᴜʏᴀᴄᴀᴋ ᴏʟᴀɴʟᴀʀᴀ ᴋᴇʏɪғʟɪ ᴏᴋᴜᴍᴀʟᴀʀ
.
Adaletin, dürüstlüğün ve sevginin peşinde şehirden şehre, istasyondan istasyona sürüklenen bir ailenin o hem hüzünlü hem de sıcacık hikayesi. Mustafa Kutlu, Ali ve Münire’nin o saf aşkını ve hayatın acımasızlığına karşı dik duruşlarını öyle samimi, duru ve yerli bir dille anlatıyor ki, kendinizi o tıkır tıkır işleyen tren vagonunda, hayatın tam kalbinde buluyorsunuz.
Reklam
Başkalarının hazır doğrularını ve öğretilerini reddederek, hakikati sadece kendi yanılgılarında ve yaşanmışlıklarında arayan bir ruhun o dingin, bilgece yolculuğu. Hermann Hesse, nehir akıp giderken insanın kendi özünü bulma sancısını öyle duru bir dille anlatıyor ki, okurken adeta içsel bir arınma yaşıyorsunuz.
İlahi aşkın, dervişliğin ve bitmek bilmeyen bir arayışın samimi, duru ve derinden sarsan o eşsiz yolculuğu. İskender Pala, Yunus Emre’nin hırkasına bürünüp nefesiyle bugünün insanına öyle bir gönül kapısı aralıyor ki, sayfalar bittiğinde bile içinizdeki o yangın sönmüyor.
İle... Hem bir bağlaç, hem de bir hayatın özeti.1000Kitap
Puan vermedi·232 syf.·
2026 40. kitabı
Aruoba, bildiğimiz, alışık olduğumuz dilden sıyrılıp, kelimelerin köklerine inerek bizi düşünmeye zorluyor. "İle" bağlacının o basit gibi görünen yapısının altında, hayatın en karmaşık meselelerini—varlığı, yokluğu, birlikteliği ve ayrılığı—öyle ince bir zekayla işliyor ki, kitabı bitirdiğinizde elinizde kalan şey sadece okunan satırlar değil, zihninizde açılan yeni kapılar oluyor.
Onun felsefesi, hayatın telaşından yorulup bir an durup kendine bakmak isteyenler için adeta bir sığınak. Kitap boyunca yazarın o duru, sessiz ama bir o kadar da sarsıcı sesi size eşlik ediyor. Bazı cümleleri bir kez okuyup geçemiyorsunuz; dönüp dönüp tekrar bakma, üzerinde biraz daha düşünme ihtiyacı duyuyorsunuz.
Hayata dair, ilişkilere dair, insan olmaya dair söylenmiş, tam da yerini bulan cümleler arıyorsanız, bu kitap tam size göre.
“...bir de sen, kendin; kendi kendine, kendinle, kendinden...”
Sizin için ile kitabında altını çizdiğiniz, “işte bu!” dediğiniz o cümle hangisiydi?
𝐁𝐢𝐫 𝐃𝐞𝐦𝐞𝐭 𝐒𝐞𝐯𝐠𝐢
Herkese Selamlar...
Sizlere çok sevdiğim kalemden yepyeni bir kitap ile geldim.
Öcelikle kapağına bayıldım.
Bu soft renkler ve bu tasarım gerçekten şahane olmuş.
Yazarın kalemine aşinayım o duruluk, o anlatım ve o akış gerçekten her zaman beni mutlu ediyor.
Ama diğer kitaplarına nazaran bu kitapta duyguları ne yazık ki alamadım.
Hızlı ilerleyen bir akış vardı ve karakterler başladıkları gibi değildi.
Olaylar çok çabuk gelişti ve nasıl olduğunu anlayamadan sonlandı.
Diğer yandan alt tema olarak harikaydı.
Hayallerinden vazgeçmeyen bir kadın, sadece doğurmak ile anne okunmayacağını gösteren bir kadın vardı.
Nahif ve içimize bir iz bırakacak duru bir hikayeydi.
Demet ve Ömer
Demet annesi öldükten sonra okulu bırakıp babasına bakmak zorunda kalır.
Babası ise eşinin vefatından sonra kendini alkole verip kızına eziyet eder (nedense o baba sonradan bir değişti. Sanki onu zorla çalıştırıp parasını alkole yatıran o değil, arkadaşlarını eve çağırıp kızını tedirgin eden o değil, abisinin oğlu ile evlendirmek isteyen o değil gibi)
Demet iş yerinde rahatsizlaninca işten çıkarılır.
O akşam babası ile amcasının oğlu ile evelenmesi üstüne yaptığı tartışma ile komşusuna kaçar.
Allah'ın hikmeti nasibi ayağına gelir.
Komşunun abisinin oğlu evlenmek ister sizi tanıştırayım der.
Demet ise kabul eder ve ertesi akşam için karar verirler.
Ömer eşi tarafından aldatılan bir askerdir.
Beş yaşındaki oğluna eziyet eden ve acımadan sokaklarda bekletilirken o vatanı koruma görevindedir.
Bir görev dönüşü ise acı gerçek ile yüzleşir.
Annesi bu acıdan felç geçirir (ona da bir ayar oldum başta nasıldı sonra kızı istemede nasıl, kitap biterken nasıldı neyse insanlar değişir diyorum)
Oğlu ile yepyeni bir hayat kurmak ister.
O gece evde olan amca oğlundan kaçan Demet nasıl olduğunu
Reklam
Reklam