"DÜŞPEREST"
"Derin suların altında, var olmaya devam eden antik kentler gibiydi ikisinin de kalbindeki aşk . Sütunlarına yapışmış yosunların yeşili ile hayata tutunuyorlardı. Kayıp bir kıtadan kopup sulara gömülen iki ayrı kent..."
Bazı aşkları kelimelerle anlatmak mümkün değildir. Onlar sadece bakışlarda, içten içe atılan kalp çırpınışlarında, ve çoğu zaman da rüyalarda yaşanır… Müge ve Kürşat’ın hikâyesi, böyle bir aşkın hikâyesi.
Yıllarca birbirini seven, kalplerini hınca hınç dolduran ama kelimelere dökemeyen, kalplerinde büyüttükleri sevgiyi sadece rüyalarda kavuşmalarla taçlandırabilen iki insan... Hayat onları farklı yönlere savurmuş; başka şehirler, başka hayatlar, başka yükler… Fakat zaman, mesafe ya da şartlar onların birbirine duyduğu sevgiyi tüketememiş. Koskoca 20 yıl boyunca bu sevgiye sığınıp, sadece rüyalarda kavuşmuşlar birbirlerine.
Yirmi yıl boyunca içlerinde bir sevdayı taşıyan iki kalp… Ama hiç cesaret edememişler, hiç dile getirememişler. Birbirlerine en çok ihtiyaç duyduklarında bile bir kelime, bir dokunuş, bir bakış cesaret edememiş çıkmaya.
Okurken insanın içinde isyan başlıyor:
“Nasıl olur da bu kadar derin bir sevgi sessiz kalır?” Dışarıdan konuşmak kolay.
Asıl mesele, o duygunun içinde yaşayanı anlamak. Sevip de söyleyememenin,
“ya karşılık bulamazsam” korkusunun,
veya belki de hayal kırıklığına uğrama endişesinin ağırlığını taşımak…
Bazen bir kişiyi değil, o kişi üzerinden kurduğumuz hayali severiz.
Ve işte o hayal, yıllarca içimizde büyür, güzelleşir, kutsanır.
Gerçek hayatta o kişiyle karşılaştığımızda
hayalimizdeki imgenin yerle bir olmasından korkarız. Belki Müge ve Kürşat da bu yüzden sustu, bu yüzden kaçtı…
Çünkü gerçek, hayali incitebilirdi.
Ama sormadan edemiyor insan:
“Beş dakikalık bir cesaret, yirmi yıllık pişmanlıktan daha
Merhabalar dostlarım
Pınar Akşit Bal tarafindan yazılan ve Mahlas yayinlarindan çıkan Eylül 2024 basımlı bir kitapla geldim bugün.
Düşlerle gerceklerin iç içe olduğu bir kitap.Yalnızlık, sevgi,özlem, kavuşamamak ana unsurlar.
Müge,Kürşat, Vedat,Selda ,Serdar,Meltem, Halil ve Vedat. Okuldan arkadaşlar. Hepsi kendi dünyalarını kurmuş ya da kurmaya çalışmış. Mutsuzluklarını saklayan da var,vuslata eremeyen de ...
Özellikle Müge ve Kürşat vuslata edemeyen iki aşık. Bir gün karşılaşıyorlar ama gerisi gelmiyor .Onlarda düşlerinde yaşıyor kavuşmalarını..
Insan niye kendini bu kadar tutar ?niye bu kadar anlaşılmamaya çalışır?bilmiyorum .Üç günlük dünyada yaşanacak, yaşanması mümkün mutlulukları ertelememek lazım diye düşünüyorum ben ..
Yazarın akıcı ve sade bir kalemi var .İnsanı sıkmadan okutuyor kitap kendini ...
Kitapla kalın dostlarım....
Düşperest 
Pınar Akşit Bal
Düşperest Pınar Akşit Bal
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bugün de sizlerle kalemiyle yeni tanıştığım Pınar Akşit Bal tarafından yazılan Düşperest kitabı ile geldim.
Kitabı farklı bir duygu ile okudum ama ne olduğunu adlandıramadım. Burada düşperest bir değil aslında iki kişi var: Müge ve Kürşat. İkisi de birbirlerine o kadar aşıklar ki, rüyaları onları birleştiriyor, ikisi de bunu bilmeseler de. Kitap biterken bir boşluğa düştüğümü söylemek isterim. Devamı varmış ama ben daha oraya gelememişim gibi bir his kapladı içimi. Ama belki de yazarımız sayfanın arkasında bizim için bıraktığı çizgili boş sayfaları biz yazalım diye bırakmıştır. Yazmak istedim ama sonra bıraktım. Yazarımız Pınar Hanım belki cevap verebilir. Neden burada bitti? Kürşat ile Sevim daha çok rüyalar göreceklerdi sanki.
Ama bir yandan da düşünüyorum, belki de birbirlerini değil de sevmeyi sevmişlerdir. Rüyaların ulaşılamazlığını sevmişlerdir. Ulaşılabilir oldukları an bu duygular, bu rüyalar biter diye korkmuşlardır. Neden, nasıl, ne için; hepsini kitabı okuyan arkadaşlarımla uzun uzun tartışmak istedim.
Evet, sayfa sayısı az ama üzerinde uzun uzun konuşulabilecek bir kitap bence. #y:162604duaoe Düşperest
Düşperest
İki insan ... Yıllardır birbirini seven ancak açılamayan... Uzaktan uzağa duyulan, içi yakan bir aşk ... Düşlerde buluşan ve hasret gideren... Dile kolay yirmi yıl !!! Sahi neden dile getirilmedi Neden düşlerde buluşan bu iki kalp gerçek hayatta cesaret edemedi Müge ve Kürşat
Sevip de bir türlü kavuşamayanlar, sevdasını dile dökemeyenler Ne kadar zor değil mi ... Dışarıdan ahkâm kesmek,akıl vermek kolay . Bir de bunu yaşayanlara sormak lazım . Yirmi yıl uzaktan sevip hasret çekeceğine söyleyip beş dakika olsun mutlu olmak , sevdiğinin yanında olmak daha güzel değil mi ... Geçici geldiğimiz bu dünyada yarının garantisi yokken daha neyi bekliyoruz. Yoksa sadece sevmeyi mi seviyorlar, sevdikleri bir imge mi diye geliyor okuyucunun aklına . İnsan bazen hayallerini ve umutlarını tek bir kişi üzerinden cisimleştirir. Çoğu zaman da o kişiyi tanıdıkça hayal kırıklığına uğrar çünkü beklentileri çok farklıdır. Aslında o kişiye değil hayalindeki kişiyi sevmiştir. Müge ve Kürşat'ın sevgisi nasıl diye sorarsınız okuyup deneyimleyin derim
Gerçekle düşlerin iç içe geçti kısa kısa bölümlerden oluşuyor kitap. Sadece Müge ve Kürşat'ı değil arkadaşlarını da tanıyoruz. Sevip de kavuşamayanlar, farklı dertleri olanlar... Gerçek hayattan bir kesit aslında kitap. İnsanları dış görünüşleri ile görür ve her şey yolunda zannederiz. Onları yakından tanımaya başladıkça aslında herkesin farklı farklı dertleri olduğunu görürüz. Mühim olan o dertlerin arasında da kendi yolunu bulup, bir nebze olsun mutluluğa ulaşmak değil midir?
Özlem sevgiye yükseltirmiş derler! Sizce de öyle mi? Sevip de kavuşamayanların hasreti arttıkça sevgisi de artar mı?
Yalnız kalplerin rüyalarda kavuşmasını okurken aralarında serpiştirilen #spotify kodları ile müziğin de bu duygulara eşlik edişi okuma
Selamlar yazarının kalemiyle yeni tanıştığım rüya gibi bir kitap getirdim. Kürşat ve Müge’nin kalplerini hınca hınç doldurmuş sevdalarını, gönülden gönüle kurdukları bağı yıllarca sessizce içlerinde taşıyıp rüyalarda kavuşturdukları bir aşkın satırlara taşmasına tanık oluyoruz bu eserde.
Ne Müge Kürşat’a olan aşkını ne de Kürşat Müge’ye olan sevdasını yıllar içinde kelimelerle birbirine söyleyememiş. Hayat onları bambaşka yönlerde bambaşka yaşamlara savurmuş. Bu savruluş bile birbirlerini sevmekten vazgeçirememiş onları koskoca 20 yıl bu sevgiye tutunmuşlar. Böylesi büyük bir sevgi sadece rüyalarında birbirlerini görerek kavuştukları anılara dönüşmüş. Bana sorarsanız Müge de Kürşat da birbirlerinden çok sevme duygusunu sevmiş gibiler. Kitapta tek kavuşamayan Müge ile Kürşat da değil aslında. Serdar ve Selda’nın birbirine olan özlemi ve sevgisi bitmese bile bambaşka kalplerde yer edinmeye çalışmışlar.
Hayatta seçimlerimizin bizi nelere götürebileceğini, bugün kalbimizden geçeni söylemeye cesaret edemeyip sessiz kaldığımız her duygunun yıllarca içimizde çığlık çığlığa bağıracağını ama zamanında yapmamanın ağırlığıyla ebedi sessizliğe mahkum edeceğini gözler önüne seren bir eserdi.
Öncelikli tavsiyem kalbinin sesini dinleme yürekliliğini gösteremeyenlere, sonrasında herkese
Selamün Aleyküm 
Mahlas Yayınları 'ndan, 
Pınar bal kaleminden #düşperest
Göç etmek istediği ana vatanının ortasındaydı.Köklerini saldığı ağacın dallarındaki kuşlar, sessizce havalandılar içinden ve bir daha onu göremeyeceğini biliyordu rüyalarında...
Dört duvar arasına sığabilen küçük dünyalar... Ne garip değil mi? İnsan, eski eve benziyor bir açıdan. Dışı anılarla dolu...
Bu kitabı öyle içten garip bir duyguyla okudum ki nasıl ifade edebileceğimi bilmiyorum. Okurken hissettiğim sakinlik, ruhumda ki dinginlik belki de beni içimdeki bastırılmış duygu ve düşüncelerime iterken içsel bir yolculuğa çıkarmış oldu. Okumam bitince kapağını kapatıp tekrar tekrar baktım, karakter gibi sayısını bilmeden içime çektiğim dumanla hapsettim duygularımı, daha derine çok ötelere ...
Gerçek ile rüyalar aleminde yaşanan duyguların ve karakterlerin içsel dünyalarına şahit oldum. İnsanın herkesten ,özellikle kendinden bile sakladığı o ikinci yüzüyle tanıştım. Ne kadar da aciz ve korkak varlıklarız, en büyük kötülükleri kendimiz yapıyoruz bir başkasına ihtiyaç bile duymuyoruz.Kendi katili, kendi içinde saklayarak yaşıyoruz. Evet hepiniz birer katiliz içimizde en çok kendimizi öldürdük...
Yıllar önce, gizlice birbirine bağlanan kalplerin , yıllar sonra da aynı şevk ve aşkla attığını ama bir arada atamayacağını okudum...
Bazı çiçekler, bazı topraklarda gerçekten yeşermiyor...
Hayatın yüzeysel yaşantısının varlığında, insanların görmek istemediğimiz iç yüzüyle , yüzleşiyoruz...
Unutulmayan, kalpte yara, gönül de sızı kalan aşkların imkansızlıklar içinde, sürdürülebilir sıradan hayatlar da kavuşması mümkün olsaydı nasıl olurdu acaba?
Belki de o kutsal aşkın büyüsü kavuşunca bitecekti. Bazı aşklar , kalpte ve rüyalarda yaşamaya mahkum...
İlknur
Mahlas Yayınları 'ndan, Pınar bal kaleminden #düşperest
Göç etmek istediği ana vatanının ortasındaydı.Köklerini saldığı ağacın dallarındaki kuşlar, sessizce havalandılar içinden ve bir daha onu göremeyeceğini biliyordu rüyalarında...
Dört duvar arasına sığabilen küçük dünyalar... Ne garip değil mi? İnsan, eski eve benziyor bir açıdan. Dışı anılarla dolu...
Bu kitabı öyle içten garip bir duyguyla okudum ki nasıl ifade edebileceğimi bilmiyorum. Okurken hissettiğim sakinlik, ruhumda ki dinginlik belki de beni içimdeki bastırılmış duygu ve düşüncelerime iterken içsel bir yolculuğa çıkarmış oldu. Okumam bitince kapağını kapatıp tekrar tekrar baktım, karakter gibi sayısını bilmeden içime çektiğim dumanla hapsettim duygularımı, daha derine çok ötelere ...
Gerçek ile rüyalar aleminde yaşanan duyguların ve karakterlerin içsel dünyalarına şahit oldum. İnsanın herkesten ,özellikle kendinden bile sakladığı o ikinci yüzüyle tanıştım. Ne kadar da aciz ve korkak varlıklarız, en büyük kötülükleri kendimiz yapıyoruz bir başkasına ihtiyaç bile duymuyoruz.Kendi katili, kendi içinde saklayarak yaşıyoruz. Evet hepiniz birer katiliz içimizde en çok kendimizi öldürdük...
Yıllar önce, gizlice birbirine bağlanan kalplerin , yıllar sonra da aynı şevk ve aşkla attığını ama bir arada atamayacağını okudum...
Bazı çiçekler, bazı topraklarda gerçekten yeşermiyor...
Hayatın yüzeysel yaşantısının varlığında, insanların görmek istemediğimiz iç yüzüyle , yüzleşiyoruz...
Unutulmayan, kalpte yara, gönül de sızı kalan aşkların imkansızlıklar içinde, sürdürülebilir sıradan hayatlar da kavuşması mümkün olsaydı nasıl olurdu acaba?
Belki de o kutsal aşkın büyüsü kavuşunca bitecekti. Bazı aşklar , kalpte ve rüyalarda yaşamaya mahkum...
İlknur