“Vitrinde bir sürü kitap görünce insanların kitapları ‘OKUMAK’ zorunda olduğunu hatırladım…Oturup bütün kelimeleri arka arkaya okumaları gerekiyor…Ve bu da zaman alıyor.Düşünsenize! Hem ölümlüler,hemde o değerli ve sınırlı vakitlerinin bir kısmını okumaya ayırmak zorundalar!…
İlk gün o tepeye çıkmıştık. Aramın çok iyi olduğu yüzbaşıyla, belki o da ateistti, kahvaltı ediyorduk. Güneş yeni doğuyordu, doğa çok güzeldi. Aslında doğa da çok çetin. Askerin üzerine yıldırım düşmesi ne demek, hayal bile edemezdim. Orada düşerken gördüm. Onu hastaneye götürdük, akıbetini bilmiyorum. Van'da olduğum için ayağı kopan askerlerin ziyaretlerine gidiyordum, onlarla kimse ilgilenmiyor ve oradan bir süre sonra GATA'ya sevk ediliyorlar. Çok kötü bir manzara. Düşünsenize bir odaya giriyorsunuz, kimsenin ayağı yok. Mayın. Genelde parmaklar kopuyor, topuk kalıyor. Askerler hep ağlıyorlar, o dönemde bir şey konuşamıyorsun, çok akut bir dönem. Teselli etmeye çalışıyorsun, "iyi olacak" diyorsun, ama bir şey olacağı yok..
Herkes öleceği günü saati bilseydi, geriye sayım ne kadar zor olurdu, düşünsenize. Geçen her dakikayı tabut çivisi gibi algılamaz mıydık? Açıkça yanıt vermek bile insana ürkütüyor değil mi?
*Kutup yıldızının bir an gelip, hep aynı yönü işaret etmekten sıkıldığını düşünsenize!
*Yıldızların düzgün olmaktan sıkılmaya hakları yoktur. Mertebeleri aşıp mevkiniz yükseldikçe mükellefiyetler de keza büyür. Mükafat da ona göre olacaktır, ceza da.
* Efendimizin ﷺ haber verdiğine göre
'en ağır imtihanlar, mertebesi en yüksek olanlara gelir.'
"Yaaa ben sessiz ortamlar olmadan yazamıyorum, falanca manzaranın olduğu yere gideyim yoksa ilham gelmiyor ,diyen profilleri düşünsenize. Bu kişiler hayatta ne üretebilir ki? Kitap okumak için kafeye, yazmak için güzel bir ortama ihtiyacı olan birisi vaktinin ciddi bir bölümünü zaten bu ortamları sağlamaya harcayacaktır. Bu kişi çoğu branşta benim gibi her ortamda çalışabilen insanlarla yarışacaktır. Onun kafeye gidip, masasını süslediği ve Instagram'a "çalışma mekânım emoji emoji" gönderisi attığı zaman aralığında ben kızlarım sırtımda kitap okuyorum.