ah Jesse üzümlü kekim.... Buradaki yorum tamamen Spoiler içerir!!!
Şimdi kitabı çok sevdim. Yazım şekli olayların kurgusu falan muazzam. Hatta karakterle o kadar bağ kurdum ki gerçek kişilermiş gibi sanki tanıyormuşum gibi hissettirdi. Bu his yüzünden de kimi yerlerde çok kızdım çok üzüldüm. Olan Jesse'ye oldu kim ne derse desin. Yok sonunda mutlu bitmiş mutlu vedalaşmışlar, Jesse başkasına aşık olmuş da bilmem ne. Ben tamamen Jesse tarafındayım. Emmacım acaba aynısı kendi başına gelse neler yapar. Çok sevdiği Sam'i 3 yıl sonra evli başkasına aşık bulmasını umut ediyorum. Ayrıca ya kocan senin için denizleri aşmış gelmiş (mecazi anlamda değil gerçek anlamda adam günlerce yüzmüş ya ) bir geliyor karısı 180 derece dönmüş. Sen demedin mi bu çocuğu yok yurtdışına gidelim yok orayı gezelim burayı gezelim o zaman siz baştan beri ayrı dünyaların insanıymışsınız. Gitseydin o zaman lisede Sam'e. Neyse sinirlenmiyorum. Mıymınık Sam ile Emmanın hikayesindense Jesse neler yaptı nasıl atlattı onları okumak isterdim. Adam 3 yıl adada kalmış hastalıklar kapmış bu adamın yanında olmak ve destek olmak zorundasın bana göre. neyse özetler kitabı çok sevdim en çok Jesseyi sevim diye belirtmeme gerek yok sanırım.
Kan ma sakınEdebiyat
Neye kanmayalım? Van helsing ve arkadaşlarının iyi olduğuna kanmamalısın okurken. Onların kötülük dediği şey tamamen farklı ve bambaşka bir yaşam formunun doğası gereğiydi. Drakula hayatta kalmak için insan kanı ile beslenmek zorundaydı. İnsanlardan saklanıyordu evet çünkü kendisini açık ettiği zaman insanların onu yok edeceğini biliyordu empati yapan her insan drakula gibi davranıp hareket edeceğini gayet iyi bilir. Doğası gereği bir aslanı kötü saymıyorsan drakulayı da kötü bir karakter olarak sayamayız. Aksine insanlar bu hayatta kalma mücadelesi veren varlığı diğer bütün varlıklar gibi yok etme eğilimindedir. Çünkü homo sapiens istilacı bir türdür. Günümüzde olduğu gibi dünyadaki bütün yaşam formlarını hızla yok etmekteyiz.
Kitabın hemen başlarında Drakula Alman bir şairin şiirinden alıntı yapar "Denn die totden reiten schnell" bu ölüler hızlı sürer anlamına geliyor, ölümün kaçınılmazlığını ve yaşamın zamana kaçınılmaz olarak yenik düştüğünü simgeliyor. Kitabın sonunda da drakulanın hızlı bir şekilde uzun soluklu kaçması ve sonunda ölmesi kitabın başı ve sonu hakkında harika bir köprü kuruyor bu söz ile birlikte.
Kitabın başından beri ve genelinde vurgulanan batıl inançlara ön yargı geliyor. Günümüzde bulunan merdiven altından geçme falan gibi şeyler yani. Burada yazar 
Bram Stoker insanların ön yargısını sunuyor ve kitabın bir kısmında da anlatmak istediği batıl inanç olmasa bile insanlar kafalarındaki eski inandıkları bilgiyi daha sağlam ve güvenilir bir bilgi olmasına rağmen ona her zaman şüpheyle yaklaşmasıdır. Zamanında 
Albert Einstein 
Isaac Newton'un dünyada kabul görmüş zaman mutlaktır ilkesini yıkıp zaman görecelidir dediği zaman dönemin aydın bilim insanları bile buna şüpheyle yaklaşmış. Aynı bizlerin de günümüzdeki batıl inançlara ya da batıl inancı olanların modern
Bram Stoker insanların ön yargısını sunuyor ve kitabın bir kısmında da anlatmak istediği batıl inanç olmasa bile insanlar kafalarındaki eski inandıkları bilgiyi daha sağlam ve güvenilir bir bilgi olmasına rağmen ona her zaman şüpheyle yaklaşmasıdır. Zamanında Albert Einstein Isaac Newton'un dünyada kabul görmüş zaman mutlaktır ilkesini yıkıp zaman görecelidir dediği zaman dönemin aydın bilim insanları bile buna şüpheyle yaklaşmış. Aynı bizlerin de günümüzdeki batıl inançlara ya da batıl inancı olanların modern
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
꧁꧅๖ 𝑬𝒍𝒊𝒛𝒂𝒃𝒆𝒕𝒉 𝑯𝒆𝒍𝒆𝒏 ♡
𝑨𝒍𝒕ı𝒏𝒍𝒂 𝑫𝒐𝒌𝒖𝒏𝒎𝒖ş ꧅꧂
Selammm, bugün sizlere severek okuduğum #brairıncanavarları serisi 2.kitabı #altınladokunmuş paylaşımı ile geldim.
Seriyi okuyanlar biliyor, ilk kitapta periler diyarı Castletree giden Rosalina babasını kurtarır ve diyarın dört prensi ile anlaşma yapar. Dikenlerle çevrili bu diyarin lanetli Prensleri laneti kaldırmak için ruh eşlerini bulmalıdır.Her gece canavara dönen Prensler içinde Kış Prensi Keldarion'un Rosalina'nın bağ eşi olduğunu öğrendiğimizde tamam demiştik.
Ama tamam değilmiş! Çünkü Kış prensimiz Kel Rosalina'yı eşi olarak sahiplenmek yerine evine geri gönderir. Orca koyunda babasının yanında hayatından hiç de memnun olmayan Rose, Periler diyarındaki evine dönmek için elinden gelen her şeyi yapar. Babası da bu konuda ona yardımcıdır her yolu deneyen Rose ve babası en sonunda annesinden kalan aytaşı kolyeyle Ezryn e mesaj ulaştırır. Onu Orca koyuna Kel ın gönderdiğini ama kendisinin evine dönmek istediğini söyler.
Bunu duyan diğer prensler Dayton ve Farron'da Kel'e öfkelenir. Çünkü hepsinin farkında olduğu bir şey vardır Rosalina gittiğinden beri hepsi mutsuzdur.
Üç Prens Rosalina'yı evine geri getirir.
Lanet tüm hızıyla devam ederken Keldarion'un eş bağını hâlâ kurmaması bir gerçeği daha ortaya çıkıyor!
Rosalina nin yeni eş bağları!
Aman amaaann..
Ben diyim bir,siz deyin hepsi!
Üstelik tüm diyar birde don tehlikesi altında!
Beni en çok merakta bırakan Dikenler Prensi Caspian !
Öyle ki,kızımız da Caspian gibi dikenlerle hükmettiğini öğreniyor!
Fantastik ve Reverseharem olan kitabımızda eş bağları tek tek ortaya çıkarken bizi sürprizler bekliyor!
Heyecanı dorukta bir okuma oldu.
Keldarion'un niye bağ kuramadığını hâlâ merak ediyorum.
3.kitabı heyecanla bekliyorum.
Yetişkin içerik uyarısını da unutmayalım!
9/10
2026 48. kitabı
Selammm,
İlk kitabına bayıldığım serinin devam kitabının yorumuyla geldim. Yorum spoiler içermiyor, bilginize:)
Serinin bende ilk iki kitabı vardı. İlk kitabını çok sevince direkt buna başladım. Hatta ertesi gün 6'da kalkıp işe gitmem gerektiği halde gece 3'e kadar da okudum. Okurken uyuyakalmışım. O kadar sevdim yani.
Aslında seri böyle çok ciddi bir fantastik değil. Komik, eğlenceli ve ciddiyetsiz. Zaten bu kadar sevmemin nedeni de bu. Hiçbir şey düşünmeden akıcı, sürükleyici ve eğlenceli bir kitap okumaya ihtiyacım vardı. Bu seride o ihtiyacımı karşıladı diyebilirim.
Kitap ilki gibi komik ve eğlenceliydi. İlk kitaba göre artık evrenin daha da içine giriyoruz. Hatta işlerde ufaktan ciddiyete binmeye başlıyor ama tüm o olayların içinde bile Emelle insanı güldürmeyi başarıyor. İlk kitap kadar olmasa da bu kitapta da çok güldüm.
Kısacası kitabı sevdim. Devam kitabına hemen başlayacağım.
Tavsiye eder miyim? Kesinlikle.
Selamlar, Clifton Forge serisinin ikinci kitabı olan Yaralı Şövalye'yle geldim.
Genevieve, kaçırılmasından ve Isaiah'ın onu kurtarmasından sonra olanlar yüzünden kendisini Isaiah ile evlenirken buluyor... Bir yandan annesini öldüren kişiyi bulmaya çalışırken, diğer yandan da çevrelerindeki insanlara gerçekten evliymiş gibi rol yapmak zorunda kalıyorlar…
İlk kitabı sevmiştim ama buna bayıldım. Hem olayları hem de karakterleri aşırı hoşuma gitti. Bir de ilk kitaba göre daha slow ve duygusaldı. Ben anlaşmalı evlilik kitaplarında herkesten saklama, evliymiş gibi rol yapma, yalandan yakınlaşma sahenelerini çok seviyorum. Burada da bol bol o tarz sahneler vardı.
Genevieve'de Isaiah'da çok tatlıydı. İkisininde hayatında çok üzücü şeyler olmuştu. Isaiah daha önce 3 yıl hapis yatmış sürekli kendini suçlayan, mutlu olmayı hak etmediğini düşünen bir karakterdi. Genevieve'nin ona bunun tam tersi olduğunu kanıtlaması, birbirlerinin yaralarını sarmaları çok güzeldi.
Kitabın hem duygusal hem de aksiyon yönünü çok sevdim. Karakterler hayatlarındaki üzücü olaylarla uğraşırken bir yandan da bir katili bulmaya, yaşadıkları bir olayı saklamaya çalışıyordu. Bayıldım.
Dash'ın Genevieve'e olan tavırları başta çok rahatsız etti, sanki o suçluymuş gibi bir triplerdeydi. Bir tane çarpasım geldi. Neyse kii sonradan düzeldi.
Kitapta hoşuma gitmeyen tek şey zaman atlamalarıydı.
Bölüm sonu çok güzel bitiyordu devam sahnesinde ne olacak diyordum diğer bölüme bir bakıyordum 2-3 gün, 1 hafta zaman geçmiş. Bundan çok hoşlanamadım.
Kitabın sonuna doğru olan bir olayı hiç tahmin etmemiştim ona çok şaşırdım. Cinayet, polisiye, motor çeteleri biraz da duygusal sahnelerin olduğu bir kitaptı. Çok keyif alarak okudum. Heyecanlanla diğer kitapları bekliyorum.
+18
Mâverdî –A‘lâmü’n-Nübüvve
Gül suyu (mâü’l-verd) işiyle iştigal eden babasının mesleğine nispetle Mâverdî ismiyle meşhur olan Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Habîb el-Basri 364/974 yılında Basra’da dünyaya gelmiş, Mu‘tezilî Ebü’l-Kāsım es-Saymerî’den (ö. 386/996) fıkıh tahsil ederek başladığı ilk öğreniminin ardından 398/1008’de Bağdat’a geçerek 450/1058 senesinde vefat edinceye kadar orada ikamet etmiştir. Bağdat’ta birbirinden farklı mezhep ve meşrepteki hocalardan tefsir, hadis, fıkıh, fıkıh usulü ve edebiyat gibi ilmî disiplinlerde tahsilini tamamlayan Mâverdî, ilim dünyasında fıkıh, siyaset ve ahlâk felsefesi alanındaki önemli çalışmaları ile tanınmıştır. Şâfiî, mezhebinde müctehid derecesine yükselmiştir.
Kitabımız 423 sayfa olup Darun nefais yayınları tarafından Beyrutta yayınlanmıştır.
Maverdi kitabın giriş kısmında , Allah’ın insana onu diğer canlılardan ayıran anlamaya sevk eden ifade yetisi ( nutuk) ve bilmeye götüren akıl gibi iki büyük nimet verdiğini söyler. İnsan bu nimetlerle şeriatı kavrar. Fakat itaat arzusunun uyanması ve isyandan alıkoyacak bir bilincin oluşması için peygamberlerin gönderilmesine ihtiyaç olduğunu belirtmiştir. Yazar kitabı da peygamberliğin ispatı ve ona dair kuşkuları gidermek için gereksiz delillendirmeye girmeden yazdığını ifade eder. Kitap iki kısımdan oluşmaktadır, ilk kısım Peygamberlik kurumunun genel olarak ispatı ve bunun delilleri, ikinci kısım Peygamberliğin kendi içindeki farklı kısımları ve hükümleri hakkındadır.
Yazar, konu dağılımını bu şekilde kurgulamış olmakla birlikte, ele aldığı meseleleri toplamda yirmi bir başlık altında sistematik bir biçimde incelemiştir. Bunun yanı sıra, çalışmanın ikinci bölümünde yer verdiği peygamberliğin kısımları ve buna bağlı olarak ortaya çıkan farklı hükümlere ilişkin tartışmaları,
