Verdiğin her kederin yüreğimde yeri var
Hangi kitabı açtıysam seni okudum yıllardır
Hangi aynaya baktıysam seni gördüm
Gel desen gelemem
Git desen gidemem
Öl desen kanım akmaz
Anladım artık seni sevmek yüce bir şey
Anladım seni sevmek tanrıya yaklaşmak gibi
Ümit Yaşar Oğuzcan
Ümit Yaşar Oğuzcan
Üç yıldır bütün sesler senin yarım kalmış sesin
Üç yıldır yüzün dünyanın tek fotoğrafı
Üç yıldır senden yapılmış bir kapıyım
Bunu da sen öğrettin biliyor musun
Sevmek ölümden uzun sürüyormuş. 
Şükrü Erbaş
Şükrü ErbaşGregor’un babası senelerdir sağlığı yerinde olmasına rağmen tembellik edip çalışmıyordu. Kız kardeşi biraz sorumsuz bir hayat sürüyordu, uzun uzun uyumayı çok seviyordu. Gregor ise çalışıp eve para getiriyordu. O bir böceğe dönüştüğünde bile işe yaramadığı için, evine para getirmediği ailesine yardım edemediği için vicdan azabı duyuyordu. Fakat ailesi bir yerden sonra onu bir yük olarak görmeye başladı. Farklı olduğu için, normalin dışına çıktığı için ve bence en önemlisi, artık işlerine yaramak yerine bir çeşit sorumluluk haline geldiği için gittikçe nefret ettiler ondan. Ölümünden sonra bile giden kendilerinden biri değilmişcesine sevindiler. İnsanların istedikleri gibi olmadığınızda sizi nasıl da hiçe saydıklarını, vicdanlarını nasıl kaybettiklerini ve bencilliklerini gösteren çok güzel bir kitap bence.
Bu gemi ne zamandır burada
Çoktan boşaltmış yükünü
Gece de ölmüş, rıhtım da bomboş
Mavi bir suyun düşünü uyutur bir tayfa
Arkada, güvertede
Ah, neresinden baksam sessizlik gene.
Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye
İçeride üç beş kişi
Yalnızlık üç beş kişi
Bir kadeh rakı söylerim kendime
Bir kadeh rakı daha söylerim kendime
-Söyle be! Ne zamandır burada bu gemi
-Denizin değil hüznün üstünde.
Belki yarın gidecek
Bir anı gelecek bir başka anının yerine.
İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine
Edip Cansever
Edip Cansever