Geçmişin belirli bir biçimi yoktur derken, bir sistem üzerinde şimdiki zamanda yaptığınız gözlemin, onun geçmişini etkilediğini söylemekteyiz. Bu durum, fizikçi John Wheeler'ın gerçekleştirdigi bir deneyle - gecikmiş seçilim deneyi - oldukça dramatik bir şekilde gösterilmiştir. Şematik olarak, gecikmiş seçilim deneyi daha önce gördüğümüz gibi parçacığın yolunu gözlemleme seçeneginin olduğu çift-yarık deneyine benzer, farkı ise, gecikmiş seçilim deneyinde bu yolu gözlemleyip gözlemlemeyeceğinize dair kararın parçacığın ekrana çarpma anının hemen öncesine kadar ertelemenizdir.
Gecikmiş seçilim deneyinin sonuçları, hangi-yol bilgisini elde etmek için yarıkları gözlemlemeyi (ya da gözlemlememeyi) seçtigimiz deneyin verileriyle aynıdır. Ancak bu durumda her parçacığın geçtiği yol -yani geçmişi- parçacık yarıklardan geçtikten çok sonra kararlaştırılıyor, sadece bir yanıktan geçip girişim oluşturmaması veya her iki yarıktan geçip girişim oluşturması, parçacik geçişini yaptıktan sonra "kararlaştırılmış" oluyor.