Acı
Ebeveynlerinizin sizi asla sevmeleri gerektiği şekilde sevmeyeceğini ve tanımayacağını fark ettiğiniz zaman,epey bir acı karmaşası içinde ortaya çıkar. Burada, söz ettiğimiz stratejilerden herhangi birini kullanmak için biraz yas tutmak zorundasınız. Kendinize üzüntü ve kederi yaşama fırsatı tanıyın. Ağlayın çünkü bazı açılardan ölümden daha büyük bir kayıp yaşıyorsunuz. Duygusal anlamda ulaşılamayan ebeveynlere sahip pek çok kişi, ebeveynleri hayattayken o kadar acı çeker ki fiziksel anlamda onları kaybettiklerinde geriye akıtacak çok fazla gözyaşları kalmaz. Bu durum son derece sağlıklı, uyumlu ve kesinlikle makuldür.
Çevrelerindeki yetişkinler neredeler?Örnekler, modeller, bir gencin hayata âşık olması ve hayatı, basit ayakta kalma gerekçelerinin şurasından burasından kemirmek değil, kişiliğin bütüncüllüğüyle yaşamak olduğunu gösterecek olanlar neredeler?Şükürler olsun pek çok olağanüstü eğitimci -ebeveyn, öğretmen- var ama onlar da somon balıkları misali giderek daha şiddetle yıkıcı hale gelen bir akıntıya karşı yüzmek zorunda olan kişiler.
Peki ebeveyn kimdir? Çocuğun kendisini ve dünyayı tanımasına yardımcı olan, onu koruyan, yaşam becerileri geliştirilmesi için onu destekleyen, ona güven ve umut veren, zorlandığında yanında olan, onun kaygısız ve neşeli bir çocukluk geçirmesi için uğraşan kişiye ebeveyn denir.