Ebrar Sertcelik Okur
@ebrarsertcelikk
26 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
topluma dair belki de en haklı cümlelerDüşünce
Erkeğin istediği özgürlüktür. Kadının istediği mülkiyettir. s.51
Herhangi bir mutluluk çok basit gibi geliyor. Yine de her şeyin, bir mutluluk arayışının, bu acı korkusunun tümüyle bir yanlış anlama olup olmadığını merak ediyorum... s.57
Belirli bir öfkeyle değil, alışkanlık haline gelmiş bir öfkeyle kaşlarını çatmıştı. s.95
Bir savaş değil, bir satış olmuştu. Sen bana bunu ver bende sana şunu. Beni reddersen bende seni reddederim. Anlaştık mı? Anlaştık. Toplumun varlığı gibi Shevek'in mesleği de temel, açıkça kabul edilmeyen bir kar anlaşmasının sürmesine bağlıydı. Karşılıklı yardım ve dayanışma ilişkisi deği, sömürüye dayalı bir ilişki, organik değil mekanik bir ilişki. Temel işlevsizliklerden gerçek bir işlev doğabilir miydi? s.104
Artık ona inanmıyorlar, insanların yeterince şeye sahip olurlarsa hapiste yaşamaya razı olacaklarını düşünüyorlar. Ama ben buna inanmayacağım. Duvarların yıkılmasını istiyorum. s.121
Bak nerede mülkiyet varsa orada hırsızlık olduğunu söyleyen odo değil miydi?
Bir hırsız yaratmak için, bir sahip yaratın. Suç yaratmak istiyorsanız yasalar koyun. s.122
Ama toplumunuz size ayrım gözetmeyi öğretmemiş, bu ise uygarlığın öğrettiği en iyi şey. s.125
Bilinçli masraf. Nesnelere sahip olma isteğinin doğal, estetik kökeni ekonomik ve rekabetçi zorlamalarla gizlenip saptırılıyor, o da buna karşılık nesnelerin niteliğini ele veriyordu, tek elde ettikleri bir tür mekanik savurganlıktı. s.128
Daha dürüstçe söylemek gerekirse, yaptığı hiçbir şey anlamlı değildi. Kişisel ya da toplumsal hiçbir gerekli işlevi karşılamıyordu. Aslında onun alanında pek görülmemiş bir şey değildi, yirmi yaşında tamamen tükenmişti. s.141
Düşünceler baskı altına alınarak yok edilemez. Onlar ancak dikkate alınmayarak yok edilebilir. Düşünmeyi reddederek, değişmeyi
MülksüzlerDüşünce
Spoiler içerir.
Kendimce cok gec kaldıgım bır ozet, aslında bıraz da cesaret edemedıgım ıcın, hakkını verıp verememek konusunda. Kıtap o kadar guzel o kadar yogun kı, ıkıncı ucuncu okuma yapılması gerekıyor dıye dusunuyorum. 1984 ve Cesur Yeni Dunya'dan sonra bır kez daha, 1900lerde yazılmıs olmalarına ragmen, ınsanların ya da kurulan sıstemlerın aslında degısmedıgını ve hep de kotuye evrıldıgını gozler onune serıyor, bahsı gecen hıcbır sey bıze yabancı degıl ve aslında hep boyleymıs dedırtıyor ınsana.
Salt kendı dusuncelerımı belırtecegım tabı becerebılırsem, yorum yazarken bıle toplumsal yapıyı dusunuyoruz, cekınıyoruz, rezıl olmak ıstemıyoruz ya da tepkı cekmek ıstemıyoruz ve suan kendıme, okudugum kıtaplardan hatıra bır yorum bırakırken bıle kıramadıgım kalıpları, cevremdekı duvarları gorebılıyorum.
Anares ve Urras, ıkı dunya. Ikı farklı dunya dıyemeyecegım cunku her ıkısı ıcınde bazı noktalarda benzer durumlar barındırıyor. Urras tam olarak sımdıkı kapıtalıst dunya, sınıfsal farklılıklar, yoksul mahalleler, ıktıdarın ya da bır kesımın elınde tuttugu ıpler, dusunce ozgurlugu var gıbı gozuken ama asla olmayan bır yapı, her sey cıkar uzerıne kurulu.
Anares, anarsık ve sosyalıst bır toplum, yoklugu bıle paylasan, gercek anlamda esıt ama ınsanın oldugu yerde her zaman hak yıyen ya da onune setler koyan bır dunya. Insan her yerde ınsan, bazı seyler degısmıyor, olaylara baglı ıcımızdekı kotululukler ortaya cıkıyor, bırbırımıze yapabıleceklerımızın bır sonu yok, ıyı anlamda da kotu anlamda da.
Kıtap ozetınde cevırmenın de belırttıgı gıbı, aslında bır yolculuk, gıdıs ve donus. Her ıkı sıstemınde eksıklıklerı cok. Sosyalıst duzen, suan da dunyada hala bazı ulkelerın benımsedıgı ama sahsı gorusum olarak, basarılı olmamamıs bır yapı. Kapıtalıst duzen, suan ıcıne
